Ένα αστέρι γεννιέται…(ή, μήπως γίνεται)

Πριν από λίγες ημέρες έτυχε να δω ένα ντοκιμαντέρ που περιέγραφε τα στάδια της σωματικής και πνευματικής προετοιμασίας των μελλοντικών «παγκοσμίων οδηγών». Έμεινα άφωνη όταν είδα ψυχολόγους να αναλαμβάνουν την υποστήριξη των οδηγών και ειδικούς υπνωτιστές!!! να αναλύουν τα εσώψυχα των μελλοντικών πρωταθλητών, αξιολογώντας ταυτόχρονα την μαχητικότητα και την ψυχραιμία τους.
Στην συνέχεια φυσιοθεραπευτές αναλάμβαναν να εκγυμνάσουν τα μέρη του σώματος που δέχονται καταπονήσεις- με ειδικές ασκήσεις και γιόγκα. Ταυτόχρονα με την χρήση προσομοιωτων οδήγησης οι οδηγοί μάθαιναν τα μυστικά της συγκεκριμένης πίστας πριν τον αγώνα.Έκπληκτη είδα ότι μετά από εξάσκηση οι οδηγοί μπορούσαν στο simulator να «γυρνούν την πίστα» με κλειστά μάτια και μάλιστα πολύ κοντά στον απόλυτο χρόνο! Τέλος διαιτολόγοι φρόντιζαν για την σωστή διατροφή, ενώ πρώην πρωταθλητές ξόδευαν ατελείωτες ώρες με τα φυντάνια της F3- που φιλοδοξούσαν να μεταπηδήσουν στην F1, για να τους μεταδώσουν την εμπειρία τους.
Ίσως μερικοί από εσάς γνωρίζουν ότι κάποτε και εγώ συμμετείχα σε αγώνες F3 στην Ελλάδα- και σας βεβαιώνω ότι πρόγραμμα προετοιμασίας που ακολουθούσα ήταν …ελαφρώς διαφορετικό! Ο ειδικός ψυχολόγος(ο πατέρας μου) σε συνεργασία με τον μηχανικό(ο πατέρας μου) και τον ομαδάρχη (μαντέψτε ποιος!) με προσεκτικά επιλεγμένα μπινελίκια μου εξηγούσανε πως να οδηγήσω στο όριο χωρίς να σπάσω το «χτυπημένο» μοτέρ και πως να προσπερνάω χωρίς να ακουμπήσω -γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσα να τρέξω στους επόμενους αγώνες.Το μόνο που έμοιαζε με αυτά που είδα στο ντοκυματερ ήταν ότι και εγώ πριν τους αγώνες τα βράδια, αντί να μετράω προβατάκια, έκλεινα τα μάτια μου και οδηγούσα μερικούς γύρους στη πίστα της Τρίπολης μέχρι να με πάρει ο ύπνος.
Αυτά σκεφτόμουνα βλέποντας τον νεογέννητο γιο μου να κοιμάται.
Εκείνος άραγε τι να ονειρεύεται?

Ismini Fabiatou