BMW 320i Coupe

Η τετράπορτη 3αρα δέχτηκε κριτικές από τους δημοσιογράφους- και από τους «φίλους» της εταιρείας-μάλλον γιατί δεν μπόρεσαν να βρουν κάτι άλλο που να τους ενοχλεί στο αυτοκίνητο -βλέπετε πρέπει πάντα να σε ενοχλεί κάτι! Σε ότι αφορά εμένα που οδήγησα την 4πορτη 325i και την βρήκα με μια λέξη άψογη, έγραψα ότι με ενοχλούσε η έλλειψη μπλοκέ και ότι είναι τόσο καλή που με έκανε να νοιώσω μειονεκτικά-και αυτό ήταν το μειονέκτημα της! Η εμφάνιση της 4πορτης τριάρας είναι κατά την γνώμη μου «ΟΚ», αλλά η εμφάνιση Coupe είναι από άλλο παραμύθι… Είναι συναρπαστική! Είναι ένα αυτοκίνητο που ταυτόχρονα είναι σπορ όμορφο, χαμηλό, κυριλέ, σοβαρό, αλλά και «τσογλάνι» μαζί Κοιτώντας την θέλεις να την οδηγήσεις γρήγορά σε έναν ορεινό δρόμο και να την τελικάσεις σε ένα αυτοκινητόδρομο. Θέλεις να την στρίβεις με το πλάι, αλλά και να την οδηγείς χαλαρά στην πόλη χαζεύοντας τις εκφράσεις εκείνων που την χαζεύουν… Θέλεις να ταξιδέψεις με την οικογένεια σου στον αγαπημένο σου προορισμό, αλλά θέλεις και να την στύψεις σε μια σβέλτη Ριτσώνα Αυτή είναι η 3 Coupe! Είναι η χαμηλή γραμμή της και τα τονισμένα φτερά που φιλοξενούν τις πανέμορφες 17αρες ζάντες. Είναι οι αναλογίες με το μακρύ καπό και το τονισμένο πορτμπαγκάζ. Είναι το πώς δένουν όλα αυτά μαζί… Είναι μερικές φορές που η αρμονία στο σχήμα ενός αυτοκίνητου σε προδιαθέτει τόσο για τα χαρακτηριστικά της οδήγησης του, όσο και για τον τρόπο που θέλεις να το οδηγείς. Στην περίπτωση της σειράς 3 coupe που είναι ίσως η πιο όμορφη BMW παραγωγής –μετά την 3,0 CSL- είναι φυσικό οι προσδοκίες για τα δυναμικά χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου να είναι υψηλές και οι επιθυμίες που γεννιούνται όταν την κοιτάς να είναι πολλές. Πρόκειται χωρίς αμφιβολία για ένα από τα πιο όμορφά και δυναμικά look, ανάμεσα σε μια μετριότητα αυτοκινήτων που γενικά μοιάζουν μεταξύ τους... Τα μεγάλα πίσω φανάρια μου θυμίζουν τις θρυλικές 635CSI και σε συνδυασμό με το χαμηλό προφίλ της οροφής είναι εύκολο να την παρομοιάσω με την σειρά 8,. Για εμένα η επαφή με την 850i αποτελεί πια μια ανεκπλήρωτη επιθυμία, όμως κοιτώντας την 320 ονειρεύομαι πως θα είναι μια M3- ή έστω μια 335 στον δρόμο-και τελικά είμαι σίγουρη ότι αυτό ήθελαν και σχεδιαστές της. Βέβαια με τον μικρό τετρακύλινδρο κινητήρα περίμενα ότι οι επιδόσεις δεν θα με άφηναν άφωνη - αλλά όπως είχα μάθει και πέρυσι από την δοκιμή της Z4 2.0i, όταν μιλάς για BMW το λαϊκό ρητό μπορεί να αλλάξει και να γίνει κάπως έτσι: «όπου ακούς λίγά κεράσια, πάρε μαζί σου άλλο ένα καλάθι»! Αλλά πριν μιλήσουμε για τον κινητήρα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας δούμε την εντύπωση που προκαλεί το εσωτερικό του αυτοκινήτου. Σε σύγκριση με την 4πορτη 3αρα το ταμπλό της 2πορτης 3αρας παραμένει το ίδιο με μόνη διαφορά το διακοσμητικό βινύλιο που κυριαρχεί στην κεντρική κονσόλα και μπροστά από τον συνοδηγό. Κατά τα άλλα το υποδειγματικό από άποψη εργονομίας οδηγοκεντρικό ταμπλό με την μεγάλη οθόνη του συστήματος i-drive της BMW παραμένει προσφέροντας -μετά από λίγη προπόνηση- εξαιρετικά χρήσιμες πληροφορίες στον οδηγό. Το σύστημα προσφέρει στον οδηγό την δυνατότητα να ρυθμίσει τα πάντα στο αυτοκίνητο: από τον τρόπο λειτουργίας του συστήματος κλιματισμού μέχρι …τον χρόνο που οι πλαφονιέρες της καμπίνας παραμένουν ανοικτές! Πιο χαμηλά το αποδοτικό διζωνικό σύστημα κλιματισμού και το ηχοσύστημα με DVD οδηγούν το μάτι προς τον λεβιέ ταχυτήτων του τέλειου κιβωτίου ταχυτήτων. Οι σχέσεις του κουμπώνουν με φοβερή σαφήνεια, ενώ η κλιμάκωση του ζωντανεύει τον κινητήρα που μοιάζει να διαχειρίζεται το βάρος του αυτοκινήτου με άνεση. Ο πίνακας οργάνων περιλαμβάνει ένα ταχύμετρο και ένα στροφόμετρο τα οποία εμπεριέχουν τον δείκτη της βενζίνης και ένα οικονομόμετρο, ενώ μεταξύ των δύο οργάνων υπάρχει μια οθόνη με τις ενδείξεις του υπολογιστή ταξιδιού. Το φανταστικό σε αίσθηση δερμάτινο τιμόνι φιλοξενεί τα χειριστήρια του ηχοσυστήματος και του cruise control καταλήγοντας σε μια κρεμαγιέρα μεταβλητής κλιμάκωσης- που δίνει στον οδηγό την σωστή πληροφόρηση για την θέση των τροχών και για την πρόσφυση του οδοστρώματος ανεξάρτητα από την ταχύτητα που κινείται το αυτοκίνητο. Η διάταξη των καθισμάτων είναι αυστηρά τετραθέσια-αφού μεταξύ των πίσω καθισμάτων υπάρχει ένα βαθύ ντουλάπι που συνεχίζει και ενώνεται με τους πίσω αεραγωγούς που φροντίζουν έτσι ώστε να μετριάσουν το μειονέκτημα ότι τα πίσω παράθυρα δεν ανοίγουν. Ο χώρος αποσκευών χάρη στην απουσία της ρεζέρβας (βλ. ελαστικά Runflat) είναι τεράστιος (440 λίτρα) και με μεγάλο βάθος, ενώ τα πίσω καθίσματα πέφτουν για να επιτρέψουν την μεταφορά μεγάλων αντικειμένων. Τα καθίσματα του οδηγού και του συνοδηγού έχουν ηλεκτρικά ρυθμιζόμενή στήριξη της μέσης και προσφέρουν άψογη πλευρική στήριξη στο σώμα, ενώ όταν πέφτουν κουμπώνουν στην ανοικτή θέση διευκολύνοντας όσο είναι δυνατόν την πρόσβαση των πίσω. Οι μεγάλες πόρτες είναι και αυτές –όπως και το υπόλοιπο σαλόνι – επενδυμένες με ποιοτικό δέρμα, ενώ διαθέτουν έναν απαλό πορτοκαλί κρυφό φωτισμό που κάνουν το εσωτερικό του αυτοκινήτου πολύ ευχάριστο και φωτεινό. Το αμάξωμα της 4πορτης 3αρας είναι πολύ στιβαρό και με είχε εντυπωσιάσει όταν το είχα δοκιμάσει, όμως όσο δύσκολο και αν φαντάζει το πλαίσιο της Coupe είναι ακόμα πιο στιβαρό και πιο ελαφρύ κάνοντας την επιλογή της- εκτός από θέμα γούστου- και ουσιαστική. Οι αναρτήσεις με τους πολλαπλούς συνδέσμους πίσω είναι σφικτή αλλά σε καμία περίπτωση δεν κουράζει τους επιβάτες, ενώ σε συνδυασμό με το τέλεια ζυγισμένο αμάξωμα κάνει θαύματα στον τομέα του κρατήματος- όπως θα δούμε παρακάτω. Ο 2λιτρος κινητήρας βασίζεται στον εξαιρετικό κινητήρα που είχα γνωρίσει στην δοκιμή της Ζ4, όμως χάρη σε μια διαφορετική ρύθμιση στην τροφοδοσία αποδίδει 20 ίππους παραπάνω, δηλαδή 170 στις 6,700 σαλ. Ο κινητήρας είναι ζωντανός–παρά το γεγονός ότι η ροπή των 21,4 αποδίδεται στις αρκετά ψηλές 4,250σαλ -και χωρίς ξεσπάσματα και με έναν πολύ ευχάριστο ήχο- πού όμως μερικές φορές ενοχλέι στο ταξίδι-φτάνει εύκολα τις 7,200 στροφές όπου διακριτικά επεμβαίνει ο κόφτης. Επιπλέον για να πετύχει χαμηλότερες τιμές ρύπων, αλλά και μικρότερη κατανάλωση καυσίμων, είναι εξοπλισμένος με ένα σύστημα που τον σβήνει όταν σταματά το αυτοκίνητο στα φανάρια με νεκρό. Αρκούν τρία δευτερόλεπτα στάσης και αυτόματα ο κινητήρας σβήνει, για να ξαναέρθει στην ζωή άμεσα με το που πατάμε το αμπραγιάζ για να βάλουμε ταχύτητα. Εάν η λειτουργία αυτή σας ενοχλεί μπορείτε να την απομονώσετε πατώντας ένα κουμπί στο κάτω μέρος της κονσόλας, αλλά εμένα με εντυπωσίασε και δεν με προβλημάτισε ποτέ- οπότε απορώ με εκείνον που δεν θα ήθελε να μολύνει και να καιεί λιγότερο… Ο κινητήρας είναι υπόδειγμα οικονομίας και το 1450 κιλών κουπέ καταφέρνει να καταναλώνει μέσα στην πυκνή κίνηση της πόλης κατά μέσο όρο 10.5-12,4 λίτρα στα 100 χλμ, ενώ στον ανοικτό δρόμο ταξιδεύοντας με 140 χλμ/ω είδα με έκπληξη το νούμερο να πέφτει κοντά στα 8,2 λίτρα! Πραγματική τεχνολογία με απόλυτη ουσία και λόγο ύπαρξης…Η BMW λοιπόν έχει εξοπλίσει την μικρότερη Coupe με ένα ζωντανό και εύηχο κινητήρα που την κάνει αρκετά γρήγορη, όμως όχι όσο χρειάζεται για να κάνει την καρδία να χτυπήσει πιο δυνατά. Σωστά? Λένε ότι η διασκέδαση στην οδήγηση ξεκινά την στιγμή που ο οδηγός με την δύναμη του κινητήρα αρχίζει να φέρνει το πλαίσιο και τις αναρτήσεις σε δύσκολη θέση. Αλλά όπως ξέρουμε αυτό το πλαίσιο είναι τόσο στιβαρό που το χρησιμοποιεί όπως είναι η Μ3 και αυτές οι αναρτήσεις είναι τόσο καλές που τις χρησιμοποιεί απαράλλακτες η 335 που έχει σχεδόν τους διπλάσιους ίππους! Έτσι αρχικά πίστεψα ότι οδηγώντας την 320 Coupe δεν θα μπορείς να χαρείς την οδήγηση γιατί απλά παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του κινητήρα να αποσταθεροποιήσει την ισορροπία του πλαισίου εκείνο δεν θα σταματά να χασμουριέται. Κάτι σαν τις μπουνίτσες που ρίχνει στο πρόσωπο μας ένα μωράκι: Δεν μας πονάνε, μας κάνουν να χαμογελούμε! Στην θεωρία τουλάχιστον… Στην πράξη λοιπόν στον αυτοκινητόδρομο η 320 κουπέ ταξιδεύει χωρίς αεροδυναμικούς θορύβους, ενώ μένει ανεπηρέαστη από οποιονδήποτε πλευρικό άνεμο. Ο κινητήρας με την 6^η στο κιβώτιο ταξιδεύει με 160 χλμ/ω στις 4,000 σαλ, φτάνοντας άνετα το ταχύμετρο στα 230 χλ/ω και ίσως-με λίγη υπομονή από εκεί και πάνω- να έδειχνε 240 χλμ/ω. Καταλαβαίνω ότι μια τελική 230+ και μία επιτάχυνση της τάξης των 9 δευτερολέπτων περιγράφουν ένα γρήγορο αυτοκίνητο, όμως εάν βρεθείτε στον αυτοκινητόδρομο μέσα στην Coupe με 200 χλμ, τα πάντα μοιάζουν τόσο ελεγχόμενα και ήσυχα-εαν εξαιρεθεί ο κάπως αυξημένος θόρυβος από τον κινητηρα-που θα θέλετε να ανοίξετε την πόρτα και να κατεβείτε. Η θεωρία του «μικρού κινητήρα» λοιπόν σε στροφές τύπου Μπράλου και Υλίκης με έναν ανορθόδοξο τρόπο μοιάζει να επιβεβαιώνεται. Στις γρήγορες παρατεταμένες στροφές το αυτοκίνητο αρνείται πεισματικά να γλιστρήσει, ενώ ακόμα και εάν υπάρχει υγρασία ή χαμηλή πρόσφυση το εμπρός μέρος θα μείνει στην θέση του και το ESP θα ελέγξει το πίσω ότι και αν κάνετε. Το τιμόνι δίνει φανταστική πληροφόρηση στις υψηλές ταχύτητες, όμως για την δική μου μυϊκή δύναμη παραγίνεται βαρύ- σε έναν άντρα αυτό δεν πρέπει να αποτελεί πρόβλημα. Μέσα στην πόλη δεν είναι το τιμόνι που δημιουργεί πρόβλημα, αλλά η περιορισμένη ορατότητα προς τα πίσω που ενοχλεί. Στα φανάρια ο κινητήρας σβήνει για οικονομο-οικολογικούς λόγους και η απόλυτη ησυχία που επικρατεί στο εσωτερικό σε βοηθά να χαλαρώσεις και να απολαύσεις την αστική διαδρομή. Σε κλειστές διαδρομές- όπως είναι ο Α. Πέτρος -εντυπωσιάσθηκα από την παντελή απουσία υποστροφής. Ακόμα και σε εκείνο το πρώτο κατηφορικό εσάκι- στην αρχή της διαδρομής πριν την πρώτη ευθεία- που τα περισσότερα αυτοκίνητα θέλουν οπωσδήποτε να πάνε ευθεία, η 320i Coupe κέρδισε την εμπιστοσύνη μου με το ακλόνητο μπροστινό της. Το ESP εννοείται πως είχε πάει για ύπνο και εγώ άρχισα να μαζεύω χιλιόμετρα. Στις επόμενες στροφές που είναι λίγο πιο ανοικτές ένιωθα το αυτοκίνητο να γλιστρά με τα τέσσερα και τον πίσω εσωτερικό τροχό να σπινάρει όταν του ζητούσα να μου γυρίσει την ουρά η να επιταχύνει λίγο πιο πολύ για να χαρώ και εγώ λιγάκι. Η έλλειψη μπλοκέ διαφορικού ενοχλεί εμένα που θέλω να παίξω, αλλά για πρώτη φορά κατάλαβα ξεκάθαρα ότι είναι ένα πρόσθετο μέτρο ασφάλειας για τον μέσο οδηγό. Στο σημείο αυτό θα ήθελα για μια ακόμα φορά να πω ότι τα λάστιχα Runflat αυξάνοντας το μη αναρτημένο βάρος των τροχών και με τα σκληρά τους πλαϊνά έχω την αίσθηση ότι μειώνουν αρκετά τις δυνατότητες του αυτοκινήτου που σίγουρα θα απέδιδε πιο σωστά εάν είχε νορμάλ ελαστικά. Στρίβοντας δεξιά προς Πεντέλη ανέβασα κι άλλο τον ρυθμό και ξαφνικά ένοιωσα στο τιμόνι την αίσθηση που δίνει ένα αυτοκίνητο όταν το οδηγείς με πλασαρίσματα και αυτό μου φάνηκε περίεργο γιατί κοιτώντας γύρω μου είχα την αίσθηση ότι δεν έτρεχα… Και τότε κοίταξα το ταχύμετρο και … «άσπρισα»!! Τι έλεγα? Ναι στην θεωρία η 320 δεν έχει αρκετή δύναμη για να προκαλέσει το πλαίσιο, όμως στην πράξη σε κλειστές διαδρομές μαζεύει χιλιόμετρα και διαπίστωσα ότι όχι μόνο έχει την απαιτούμενη δύναμη, αλλά πάλι με έκανε να εύχομαι για εκείνο μπλοκέ που θα άπλωνε την υπάρχουσα δύναμη πιο σωστά στον δρόμο. Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο πιο καλή είναι μια 335, αλλά σε μια σφικτή διαδρομή με τους διπλάσιους ίππους χωρίς μπλοκέ δεν μπορεί να είναι και τόσο πιο γρήγορη από την τετρακύλινδρη Coupe. Σε σχέση με την 325i (4πορτη) που είχα οδηγήσει πέρυσι o «μικρός» κινητήρας είναι πιο ροπάτος χαμηλά από τον δυομισάρι εξακύλινδρο και είναι λίγο πιο ράθυμος στις ψηλές στροφές όπου ο εξακύλινδρος δεν έχει αντίπαλο. Από την άλλη πλευρά ο τετρακύλινδρος έχει μικρότερο βάρος και βοηθά ακόμα περισσότερο στην 50/50 κατανομή του βάρους μεταξύ των δύο αξόνων. Τελικά σε μια κλειστή διαδρομή το σημαντικό δεν είναι πόσους έχεις αλλά πόσους μπορείς να βάλεις στον δρόμο. Πέρα από αυτά που διαβάζω από άλλους πιο γρήγορους δοκιμαστές -που οι 170 ίπποι τους φαίνονται λίγοι, πρέπει τελικά και εδώ να παραδεχθώ- όπως είχα κάνει και με την Z4 2.0i- ότι είχα εσφαλμένη εντύπωση για το αυτοκίνητο πριν το οδηγήσω. Αλήθεια πάνε λιγότερα από 10-15 χρόνια από τότε που όταν έβλεπα δίλιτρο αυτοκίνητο στον δρόμο το κοίταζα με θαυμασμό και ονειρευόμουν να το οδηγήσω.. Τι έγινε από τότε μέχρι σήμερα? Γίναμε όλοι πιο γρήγοροι, ή απλά πιο άπληστοι? Έχοντας διαβάσει για το αυτοκίνητο με τον «μικρό» κινητήρα ήμουν προετοιμασμένη για κάτι αργό και βαρετό- και τελικά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ηθικό δίδαγμα: "Μην πιστέυετε όλα όσα διαβάζετε"! Ναι το Coupe είναι ακριβό- και ναι-με τα χρήματα που κοστίζει το πλήρως εξοπλισμένο 320i Coupe εγώ προσωπικά θα αγόραζα ένα καινούριο STI! Όμως δεν είναι μόνο η αναλογία ίππων προς €, αλλά και η αναλογία «αυτοκίνητου» προς €, που αγοράζεις σε ένα αυτοκίνητο. Καταλαβαίνω λοιπόν όλους εκείνους που θα δώσουν €40Κ-50Κ για να αποκτήσουν την καινούρια 320i Coupe μην μπορώντας να αντισταθούν στην ποιότητα οδήγησης και κατασκευής, την αίσθηση πολυτέλειας και το συναρπαστικό εξωτερικό design αυτού του αυτοκινήτου. Η BMW 320i Coupe είναι πραγματικά τόσο όμορφη και τόσο καλή που κάθε οικονομική θυσία που είστε προετοιμασμένοι να κάνετε είναι κατανοητή !

Δεν με ευχαρίστησε

• Η έλλειψη μπλοκέ και τα Runflat ελαστικά.
• Η έλλειψη ανοιγμένων παραθύρων πίσω και φυσικά η τσιμπημένη τιμή.

Θα θυμάμαι

• Την συναρπαστική εμφάνιση και οδική συμπεριφορά..
• Την απόδοση και την οικονομία του κινητήρα.

Ισμήνη Φαμπιάτου