SUBARU IMPREZA WRX MY 2008

Εάν κρίνω από το αυτοκίνητο που οδηγούσα την στιγμή που άλλαζε ο χρόνος, τότε αυτή πρέπει να είναι μια καλή χρόνια! Ποδαρικό με το νέο WRX μου επιφύλαξε το 2008- και σίγουρα αυτό ήταν ένα καλό δώρο για εμένα! Οι αναμνήσεις που είχε αφήσει το προηγούμενο θρυλικό WRX δεν έχουν ακόμα «στεγνώσει» στο μυαλό μου και συχνά νανουρίζομαι με τις στιγμές που έζησα με εκείνο το ασημί αγρίμι πέρυσι στο Καρπενήσι! Τότε –λόγω της εγκυμοσύνης μου-προσπάθησα και συγκρατήθηκα, όμως τώρα κοιτώντας το σηματάκι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου οι προσδοκίες για διασκέδαση είναι αυξημένες- και ας μην γεμίζει το μάτι η εμφάνιση… Δυστυχώς όμως είναι αυτή η ετικέτα που κάπως «χάλασε το γλυκό» για εμένα! Για να μην με πείτε αχάριστη και ψώνιο (!) εξηγούμαι από την αρχή με την εξής φράση: To νέο Subaru Impreza WRX δεν είναι ο αντικαταστάτης του προηγούμενου μοντέλου, αλλά ένα ασφαλές, γρήγορο οικογενειακό Impreza που χρησιμοποιεί έναν πολύ δυνατό και ροπάτο κινητήρα. Δεν σκοπευει μόνο στην διασκέδαστική οδήγηση, αλλά στην ασφαλή και αποτελεσματική μεταφορά. Ως εκ τούτου πιστεύω ότι εάν οι άνθρωποι της Subaru βάζανε ένα σήμα «Impreza 2.5 T» αντί για «Impreza WRX» στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου όλοι θα το εκθειάζαμε και θα το προσκυνούσαμε χωρις πολλά-πολλά… Μόνο 50 από τα 800 αυτοκίνητα που θα κατασκευαστούν θα βρουν τον τρόπο για να κυλήσουν τις ρόδες τους στην Ελλάδα μας –και έτσι το αυτοκίνητο αυτό μπορεί εύκολα να χαρακτηρισθεί ως συλλεκτικό. Και όμως πάρα το γεγονός ότι η εμφάνιση του μέσα και έξω είναι το ίδιο διακριτική με το δίλιτρο μοντέλο, κανείς δεν σκέφτηκε να τοποθετήσει μια ετικέτα αριθμισης(001-800) που να διαχωρίζει τα σπάνια αυτοκίνητα από την ...χλέμπα! Προβληματίσθηκα πολύ δεν σας το κρύβω- και ο προβληματισμός με έκανε και θυμήθηκα την Lancia Delta Intergralle. Το 1986 σήμανε για το WRC την κατάργηση του Group B-και η ανάγκη ομολογκαρίσματος των αγωνιστικών μοντέλων οδήγησε τους ανθρώπους της Lancia στο να μετατρέψουν της ταπεινή Delta σε ένα υπερόπλο που έμελε να σαρώσει τα πάντα στον θεσμό. Θυμηθείτε όμως ότι πρώτα παρουσίασαν -για έναν περίπου χρόνο -την HF 4X4 με τους 165 ίππους που εμφανισιακά ήταν τόσο διακριτική όσο και η κοινή HF 1,6 turbo. Αργότερα με την Intergralle και τις Evoluzione και Deltona η εμφάνιση έγινε λιγότερο διακριτική και το αυτοκίνητο μετατράπηκε στον γνωστό θρύλο. Οι Ιάπωνες σχεδιαστές κάνοντας μια αναφορά στην ιστορία της Lancia Delta HF 4Χ4 σχεδίασαν το WRX να δείχνει σαν ένα καθημερινό διακριτικό αυτοκίνητο ίσως για να ξορκίσουν το κακό και να ξαναζήσουν με το STI τις πρωτιές στο WRC-κάτι που μου φαίνεται πολύ πιθανό! Τα εμπρός φώτα είναι XENON HID –με μέτρια απόδοση-και από πίσω ο συζητήσιμης αισθητικής σχεδιασμός… ξεχωρίζει με τα φωτιστικά σώματα που διαθέτουν τεχνολογία LED. Το αποτέλεσμα με μια πρώτη ματιά είναι αισθητικά περίεργο, αλλά η Subaru έχει μια παράδοση να τηρήσει σε ότι αφορά τα πίσω φωτιστικά!! H εισαγωγή του Intercooler έχει πια ενσωματωθεί αεροδυναμικά στο καπό- και είναι εκεί για να φωνάζει από μακριά ότι αυτό το Impreza κρύβει εκεί τον γνωστό δυομισάλιτρο τούρμπο κινητήρα. Το πρόβλημα είναι ότι όταν κοιτάς την εισαγωγή οδηγώντας το αυτοκίνητο δεν σε ψαρώνει όπως έκανε η πραγματικά παράταιρη-αλλά αγαπημένη- «μπούκα» του προηγούμενου μοντέλου! Συνολικά η εμφάνιση είναι πιο φιλική και αρμονική από ότι στο παρελθόν χωρίς όμως να εντυπωσιάζει και να προκαλεί. Αντίθετα η αλλαγή που έχει υποστεί το εσωτερικό πραγματικά σου φτιάχνει την διάθεση και τίποτα- εκτός από την ποιότητα συναρμολόγησης -δεν θυμίζει το προηγούμενο μοντέλο. Μπροστά από τον οδηγό είναι τοποθετημένος ο πίνακας οργάνων ο οποίος είναι μεγάλος, ευανάγνωστος και φωτεινός, ενώ κατά την εκκίνηση του αυτοκινήτου οι βελόνες με την λειτουργία sweep πετιούνται στιγμιαία στο μέγιστο άκρο και επανέρχονται άμεσα, όπως στα αγωνιστικά αυτοκίνητα! Εδώ φυσικά θέλω να πω ότι ο πορτοκαλί φωτισμός των οργάνων εκτός του ότι «βγάζει μάτι» από την ένταση του(που ευτυχώς ρυθμίζεται), είναι αδύνατον να συνδυαστεί αισθητικά με τον απαλό μπλε φωτισμό της κεντρικής κονσόλας και του ηχοσυστήματος. Το εσωτερικό χαρακτηρίζεται από την άνεση τόσο για τους εμπρός όσο και για τους πίσω επιβάτες, άλλα αυτό μάλλον επηρεάζει τον χώρο για τις αποσκευές τους που είναι ρηχός και έχει μικρότερη χωρητικότητα από το παρελθόν (301 λίτρα). Ένα σύστημα με γόνατα McPherson βρίσκεται στο εμπρός μέρος του Impreza WRX, ενώ πίσω χρησιμοποιήθηκε ένα νέο σύστημα ανάρτησης με διπλά ψαλίδια, που κατά τα λεγόμενα εξουδετερώνει εντελώς την υποστροφική τάση του προηγούμενου μοντέλου. Το συνολικό βάρος της ανάρτησης μειώθηκε χάρη στη χρήση επιμέρους τμημάτων από αλουμίνιο. Η στήριξη της πίσω ανάρτησης χαμήλωσε, ώστε να μην εισβάλλει στο χώρο αποσκευών, ενώ στηρίζεται στο πλαίσιο με ένα ειδικό υποπλαίσιο, αποσβένοντας τους κραδασμούς από την επιφάνεια του δρόμου. Ο boxer κινητήρας με τους τέσσερις εκκεντροφόρους μεταβλητού χρονισμού έχει και αυτός υποστεί μεταβολές με στόχο την βελτίωση της ροπής στις χαμηλές και μεσαίες στροφές του κινητήρα. Στην πράξη ο κινητήρας τραβάει θετικά από τις 1,500 σαλ φτάνοντας εύκολα και με ένα «ηλεκτρικό» τρόπο τις 6,200 σαλ- αλλά μετά δείχνει να λαχανιάζει μέχρι τις 6,700 σαλ όπου και επεμβαίνει ο κόφτης. Γνωρίζοντας την ευκολία με την οποία ο κινητήρας αυτός ανεβάζει στροφές, μου φαίνεται παράξενο ότι στις ψηλές στροφές μοιάζει σαν να έχει άσθμα . Είμαι σίγουρη ότι οι διάφοροι βελτιωτές ήδη θα τρίβουν τα χέρια τους, καθώς εύκολα με μια διαφορετική χαρτογράφηση, δεν θα δυσκολευτούν να βρουν 40 επιπλεόν ίππους! Πάντως η καλύτερη περιοχή για να λειτουργεί ο οδηγός τον κινητήρα είναι μεταξύ 4,800 και 5,600σαλ οπού πραγματικά ο boxer καθηλώνει με την δύναμη του. Η μέγιστη ισχύς φτάνει τους 230 Hp / 5.200 rpm και η μέγιστη ροπή τα 32,6 kgfm / 2.800 rpm. Από εκεί φτάνει στο ελεγχόμενο κεντρικό διαφορικό(πριν καταλήξει στους τροχούς που έχουν ζάντες κράματος αλουμινίου 17 ιντσών / Ελαστικά 205/50R17) μέσω ενός κοντού κιβώτιου πέντε σχέσεων. Οι ταχύτητες χάρη στην κοντή κλιμάκωση γεμίζουν με έναν εντυπωσιακά γρήγορο ρυθμό κάνοντας εμφανή την έλλειψη μια 6^ης σχέσης. Η αίσθηση του κιβώτιου στις αλλαγές είναι σαφώς βελτιωμένη και δεν θυμίζει ευτυχώς σε τίποτε το προηγούμενο WRX που στα γρήγορα κατεβάσματα 3^ης σε 2^α σκάλωνε αφήνοντας τον οδηγό να στρίβει με νεκρό και τα μάτια… γουρλωμένα! Ο πιο πολιτισμένος χαρακτήρας του νέου WRX γίνεται εμφανής από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα έρθει κάποιος σε επαφή μαζί του. Το Bucket κάθισμα είναι αρκετά φαρδύ στους ωμούς (προφανώς φτιαγμένο για άντρες) και δεν παρείχε την στήριξη που θα ήθελα εγώ, όμως η θέση οδήγησης είναι τέλεια για τα δικά μου γούστα. Το σπορ δερμάτινο τιμόνι με τα ενσωματωμένα χειριστήρια του cruise control και του ηχοσυστήματος έχει πιο δυνατή υποβοήθηση και λίγο πιο μακριά κρεμαγιέρα σε σχέση με το παρελθόν χάνοντας σε απόλυτη αίσθηση. Το μαλακό αμπραγιάζ από την άλλη πλευρά ήταν κάτι που καλωσόρισα- και σε συνδυασμό με τον πιο ανθεκτικό(επιτέλους!) συμπλέκτη κάνει την χρήση του απολαυστική. Το μεσαίο πεντάλ ωστόσο έχει κάνει βήματα προς τα πίσω τόσο στην αίσθηση, όσο και στην ανθεκτικότητα. Το σύστημα πέδησης μοιάζει να έχει προέλθει αυτούσιο από την δίλιτρη έκδοση του Impreza- και ενώ εκεί ήταν ακούραστο, στο WRX προβληματίζει με την δυσκολία του να διαχειριστεί τους επιπλέον 80 ροπάτους ίππους. Ταυτόχρονα το μαλακό σετάρισμα των αναρτήσεων(ειδικά της πίσω) αφήνει το αυτοκίνητο να παίρνει έντονες κλίσεις στις στροφές κάτι που κάτω από κάποιες συνθήκες ενοχλεί. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Μέσα στην πόλη το WRX νοιώθει άνετα με τα μαλακά χειριστήρια και τις ενδοτικές αναρτήσεις να κάνουν άνετη την ζωή του πρωτευουσιάνου ιδιοκτήτη, ο οποίος απολαμβάνει την ροπή του χωρις κραδασμούς κινητήρα και την καλή ορατότητα του αμαξώματος. Μετά από λίγο- μόλις περάσει πάνω από τις πρώτες λακκούβες χωρίς να πονέσει- αντιλαμβάνεται το πόσο διαφορετικό είναι το νέο μοντέλο σε σχέση με το προηγούμενο, το οποίο μέσα στην πόλη έδινε την εντύπωση ότι υπέφερε περισσότερο από τούς επιβάτες του. Στο μόνο που μοιάζει με το παλιό είναι η κατανάλωση μέσα στην πόλη που αρνείται να πέσει κάτω από τα 15,5 λίτρα/100 χλμ, ενώ εάν ο οδηγός παρασυρθεί από το γκάζι μπορεί να φτάσει και τα 20λιτρα/ 100 χλμ. Όμως μην ξεχνάμε ότι η κατανάλωση μέσα στην πόλη δεν ήταν ποτέ το δυνατό σημείο των Subaru! Ένα Subaru είναι φτιαγμένο για να ταξιδεύει στους αυτοκινητόδρομους και να διασκεδάζει τον οδηγό του με ασφάλεια στις στροφές- κάτι που το νέο WRX το κάνει με έναν εκπληκτικό τρόπο. Για να το διαπιστώσω αυτό ταξίδεψα προς την Βυτίνα για ένα «ήσυχο» Σαββατοκύριακο. Τόσο σημαντικό ήταν το WRX για εμένα που για πρώτη φορά μετά από εννέα μήνες άφησα τον γιό μου στους γονείς μου ώστε να μπορέσω να οδηγήσω ελευθέρα! Στον αυτοκινητόδρομο, η απόλυτη δύναμη του κινητήρα, η έλλειψη αεροδυναμικών και μηχανικών θορύβων και η απερίγραπτη ποιότητα κύλισης που προσφέρει το πιο ενδοτικό σετάρισμα της ανάρτησης και το στιβαρό πλαίσιο, θυμίζει αυτοκίνητο μεγαλύτερης κατηγορίας κάνοντας τις μεγάλες αποστάσεις πολύ πιο σύντομές. Οι κοντές(η 2^α στον κόφτη έχει 100χλμ) σχέσεις κάνουν τις προσπεράσεις ένα ασφαλές παιχνίδι, όμως μόλις αντιληφθείς τα αποθέματα ροπής του κινητήρα αναζητάς έντονα μια ακόμα ταχύτητα για να κάνεις το ταξίδι πιο άνετο. Μέχρι τα 180-200 χλμ η χωρίς κραδασμούς και θόρυβο λειτουργία του boxer κάνει το ταξίδι απολαυστικό, όμως από εκεί και επάνω η έλλειψη μιας ακόμα σχέσης στο κιβώτιο ταχυτήτων θα στεναχωρήσει τους επιβάτες. Η κατευθυντικότητα στην ευθεία είναι εντυπωσιακή, ενώ τα φρένα δεν δημιουργούν εδώ κανένα πρόβλημα. Το ταχύμετρο γεμίζει για πλάκα και έτσι στην γνωστή ευθεία της Τρίπολης αποφάσισα να δω την τελική του αυτοκινήτου. Τα 200 ήρθαν για πλάκα, όμως ξαφνικά στα 220 το αυτοκίνητο σταμάτησε να τραβά την ώρα που στο στροφόμετρο είχα μόλις 6,000 σαλ. Κόφτης στο WRX ??? Σκεφτείτε στην ευθεία να σας περνάει μια 320i!? Ξαναγύρισα λοιπόν-πληρώνοντας διόδια- για να δοκιμάσω το αυτοκίνητο και σε μια κατηφορική διαδρομή…και ναι! Δηλαδή όχι! Δηλαδή δεν ξέρω- έλεος… δεν είναι δυνατόν! Το νέο WRX φτάνει τα 220 στο κοντέρ για πλάκα και μετά σταματά να επιταχύνει την ώρα που το αυτοκίνητο είναι σταθερό σαν τρένο! Η δική μου θεωρία είναι απλή: Ο κινητήρας αυτός προορίζεται για το νέο πιο «χωμάτινο» Forester XT και οι Ιάπωνες τον τοποθέτησαν στο WRX με συνοπτικές διαδικασίες- ίσως για να τον δοκιμάσουν. Σκεφτείτε : 1^ον Ο κινητήρας αποδίδει την ροπή του ακόμα πιο χαμηλά σε σχέση με τον προηγούμενο. 2^ον Το κιβώτιο είναι εξαιρετικά κοντό χωρίς 6^η σχέση, την ώρα που η 1^η είναι τόσο κοντή που το αυτοκίνητο μπορεί να «ανεβεί σε τοίχους» και 3^ον υπάρχει κόφτης στα 220 χλμ/ω- ταχύτητα που προφανώς αποτελεί το όριο των προδιαγραφών των χωμάτινων ελαστικών του μελλοντικού Φόρεστερ ΧΤ. Τέλος πάντων, στις γρήγορες στροφές (τύπου Αρτεμισίου) οι κλίσεις που επιτρέπουν οι μαλακές αντιστρεπτικές και η ανεπαρκής απόσβεση επαναφοράς της πίσω ανάρτησης αφήνουν το αμάξωμα να πλέει- κάτι που είναι αδιανόητο για ένα WRX- χωρίς όμως τελικά να επηρεάζεται η τροχιά του. Οι αντιδράσεις του αυτοκίνητου στις γρήγορες στροφές ξενίζουν όλους όσους έχουν βιώσει την απόλυτη και διασκεδαστική συμπεριφορά του προηγούμενου μοντέλου που έδινε την αίσθηση ότι μπορούσε πάντα να μπει πιο γρήγορα από ότι ο οδηγός του μπορούσε. Από την άλλη πλευρά οφείλω να πω ότι η απουσία υποστροφής επιτρέπει στον οδηγό να διατηρεί τις γραμμές του και να μην καταφεύγει σε ταρζανιές (βλέπε πλασαρίσματα) προκειμένου να χαράξει την γραμμή του. Τέλος το εξελιγμένο ESP σε συνδυασμό με την τετρακίνηση λειτουργεί σαν ένας φύλακας άγγελος που θα βγάλει τον οδηγό αλώβητο από τις περισσότερες δύσκολές. Με το μυαλό μου μπερδεμένο έφτασα στην Βυτίνα όπου χιόνιζε και είχε έντονη ομίχλη και έτσι οδηγήσαμε με μεγάλη προσοχή και πολύ αργά εστιάζοντας την προσοχή μας στις …ταβέρνες! Την επόμενη ημέρα χαράξαμε μια διαδρομή που ανέβαινε στο χιονοδρομικό του Μαίναλου και περνώντας από την Ανδρίτσαινα έφτανε μέχρι το φράγμα του Λάδωνα και πίσω. Κανονικό οκτάωρο οδήγησης δηλαδή. Γεμίσαμε το ρεζερβουάρ για να μάθουμε ότι η κατανάλωση στο ταξίδι κυμαίνεται από 14,5 έως 15 λίτρα/100χλμ . Σε κλειστές διαδρομές με χαμηλή πρόσφυση παραδοσιακά το WRX έκανε τον κόσμο να παραμιλά- και ευτυχώς το κάνει ακόμα! Οι μαλάκες αναρτήσεις εδώ είναι σύμμαχος και η οδική συμπεριφορά του νέου μοντέλου είναι λιγότερο φλύαρη καθώς το αυτοκίνητο κρατά την γραμμή του χωρίς δραματικές υπερστροφές ισχύος. Το νέο WRX στον πάγο και το χιόνι είναι πολύ πιο γρήγορο και ασφαλές από το παλιό. Εάν θελήσεις να παίξεις γυρνώντας το πίσω μέρος δεν θα πει όχι, αλλά προτιμά να κινείται με καθαρές γραμμές. Κατηφορίζοντας από το Μαίναλο προς Αλωνίσταινα και την Ελάτη οι πάγοι έλιωσαν και ο στενός δρόμος με την πολύ καλή πρόσφυση που οδηγεί στην Ανδρίτσαινα τελείωσε πριν το καταλάβουμε! Έτσι για να χορτάσω από εκεί πήραμε τον πολύ στενό δρόμο που οδηγεί προς το «Κρυφό Σχολειό» και την Μονή Φιλοσόφου. Μόλις φτάσαμε κοίταξα τον καλό μου και από το χρώμα του κατάλαβα ότι είχαμε κινηθεί πολύ γρήγορα! Χωρίς πλασαρίσματα και χαζομάρες- μόνο με καθαρές γραμμές. Το WRX είναι απόλυτο και κρατά το μπροστινό μέρος καρφωμένο στην πορεία που διάλεξες. Κοιτάς που θέλεις να πας πατάς όλο το γκάζι και είσαι εκεί-χωρίς υποστροφές, υπερστροφές, φλικαρίσματα και χαζομάρες! Το νέο WRX εδώ κρατά τόσο καλύτερα από το παλιό που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την δουλεία που έχει γίνει στην σχεδίαση της ανάρτησης. Οι λακκούβες απλά δεν υπάρχουν και μετά από λίγο αρχίσα να κινουμαι κρεμώντας τον εμπρός τροχό μέσα στην στροφή, έχοντας μια σχέση επάνω και τον κινητήρα να γυρνά στις 5-5.500 σαλ εκμεταλλευόμενη την κτηνώδη ροπή και το κοντό κιβώτιο. Η 1^η ταχύτητα είναι τόσο κοντή που δεν την χρησιμοποιείς ποτέ -και ξαφνικά αμέσως μετά διαπιστώνεις ότι έχεις αρχίσει να τελειώνεις την 4^η σχέση μέσα σε έναν επαρχιακό δρόμο και υποψιάζεσαι ότι μάλλον το έχεις παρακάνει! Όταν προσπάθησα να διώξω το πίσω μέρος το WRX δεν είπε όχι, αλλά ο απόλυτος ρυθμός έπεσε. Αυτό είναι το νέο WRX, απόλυτο και εύκολο μαζί! Στα κλειστά κομμάτια κάνει ότι το παλιό-και ακόμα καλυτέρα-απλά τώρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις, καθώς το εμπρός μέρος του αυτοκίνητου μοιάζει να βρίσκεται σε ράγες. Τον ενθουσιασμό στον ξέφρενό ρυθμό κόβουν κάπως απότομα τα φρένα όπου σε κατηφορικές διαδρομές κουράζονται την στιγμή που είσαι έτοιμη… «να περάσεις απέναντι». Κρίμα που η παράδοση που θέλει τα Subaru να έχουν μέτρια φρένα επιβεβαιώνεται και στο νέο WRX. Το φρενόγκαζο πριν την στροφή δεν συνδυάζεται καλά με το αυξημένο βάρος και την μείωση των δυνατοτήτων των φρένων, όμως η ουδέτερη συμπεριφορά και η απόλυτη ελκτική πρόσφυση του αυτοκινήτου κάνει αυτού του τύπου την οδήγηση περιττή. Το νέο μοντέλο στο επαρχιακό δίκτυο είναι σαφώς εμπρός από το παλιό- το οποίο για να ακολουθήσει θα πρέπει να κινηθεί με πλασαρίσματα και ηρωισμούς που-αν μη τι άλλο- σίγουρα θα κουράσουν τους επιβάτες. Το νέο WRX καταπίνει τις αποστάσεις με άνεση και ασφάλεια και μόλις βρεθεί στο περιβάλλον του δεν θα σταματήσει να σε εντυπωσιάζει με κάθε ευκαιρία. Δυστυχώς το πολύ κοντό κιβώτιο, τα μέτρια φρένα, οι μαλακές αναρτήσεις και ο κόφτης στα 220 χλμ/ω δεν ταιριάζουν με το αρκτικόλεξο WRX, αλλά οι δαιμόνιοι μηχανικοί της SUBARU τα κατάφεραν για μια ακόμα φορά! Τους συγχωρώ και τους ευχαριστώ μαζί που φτιάχνουν τέτοια αυτοκίνητα έστω και με κάποια τρανταχτά μειονεκτήματα-που όμως κάνουν εύκολη την δουλειά μου αφού δεν δυσκολεύομαι να τα ξετρυπώσω. Σε λίγες ημέρες θα γίνει στην Β. Ελλάδα η επίσημη παρουσίαση του νέου STI και δεν μπορώ να κρατήσω τον ενθουσιασμό μου στην σκέψη ότι θα βρίσκομαι εκεί για να οδηγήσω ίσως το καλύτερο αυτοκίνητο παραγωγής που θα ονειρευόμουν να αγοράσω. Αν το WRX είναι ότι ήταν η HF 4Χ4 για την Lancia -και το Sti αποδειχθεί να είναι ότι ήταν η Deltona για τον κόσμο του αγωνιστικού αυτοκινήτου- τότε υπάρχει και κάτι καλό για να ελπίζουμε στο μέλλον! Την ώρα που άφηνα το κατά πολλούς άσχημο σχεδιαστικά Impreza WRX στους ανθρώπους της Subaru, γύρισα και κοίταξα το αυτοκίνητο για μια τελευταία φορά- πάντα το κάνω αυτό για να κρατήσω στο μυαλό μου την τελευταία εντύπωση.. Το WRX μου φαινόταν πια στα αλήθεια πολύ όμορφο!Θεϊκό!

Δεν με ευχαρίστησε

• Ο κόφτης(!!!) στα 220 χλ/ω και τα μέτρια για τις δυνατότητες του κινητήρα φρένα.
• Η «πλεύση» του αμαξώματος στις γρήγορες παρατεταμένες στροφές και η έλλειψη 6^ης ταχύτητας .

Θα θυμάμαι

• Ότι το νέο WRXείναι πιο γρήγορο από το παλιό στις σφικτές διαδρομές που αγαπώ.
• Την ποιότητα κύλισης στον αυτοκινητόδρομο και την ασφάλεια που εμπνέει κάτω από όλες τις συνθήκες.
  

Ισμήνη Φαμπιάτου