Citroen C4 2.0 VTS

Είχα ζητήσει από τους ανθρώπους της Citroen να μου δώσουνε την βασική έκδοση του C4 που διαφημίζεται αυτές τις ημέρες με μια εξωπραγματικά χαμηλή τιμή. Δεν μπορούσα βλέπετε να καταλάβω πως με €12.400 μπορεί κάποιος να πάρει ένα τόσο καλό ευρωπαϊκό αυτοκίνητο. Όταν πήγα να παραλάβω το αυτοκίνητο για την δοκιμή, στην θέση της βασικής έκδοσης βρήκα την κορυφαία! Τώρα να σας πω ότι στεναχωρήθηκα….μάλλον ψέματα θα πω. Παρά το γεγονός ότι το ταπεινό C4 που είχα ζητήσει είχε μεταμορφωθεί στο κορυφαίο VTS, μια γρήγορη ματιά στα χαρτιά παραλαβής με έκανε να καταλάβω ότι αυτό που ξεκίνησα να μάθω θα το μάθαινα έτσι και αλλιώς: Citroen C4 VTS, 2,000 κ.εκ. 177 ίπποι , 0-100 σε 8,3¨, τελική 225 χλμ/ω, δυο σελίδες έξτρα και όλα αυτά με τιμή €22,900…Μόνο! Δεν ξέρω πως το κάνουν- και που έχουν κάνει οικονομία οι άνθρωποι της Citroen, αλλά εγώ θέλω να το μάθω! Το μοναδικό αυτοκίνητο που αγόρασα ποτέ μου -με τον μισθουλάκο μου- ήταν βλέπετε και Citroen, και VTS-οπότε φαντάζεστε ότι για να καταλήξω σε εκείνο κόκκινο Saxo που με συντρόφεψε για αρκετά χρόνια το είχα ψάξει από όλες τις πλευρές! Έχω άλλη σχέση με τα VTS- μου αρέσουν δεν το κρύβω, αλλά όπως λένε «ότι αγαπάς το παιδεύεις»! Ξαφνικά στην περιέργεια που είχα για να καταλάβω πως γίνεται και τα Citroen πωλούνται σε τιμή ευκαιρίας προστέθηκε και η ανάγκη να ανακαλύψω τα πάντα για το πώς συμπεριφέρεται ένα αυτοκίνητο του οποίου οι επιδόσεις το κάνουν να κατοικεί στα όνειρα πολλών νέων –και όχι μόνο-ανθρώπων. Σε ότι αφορά την εξωτερική εμφάνιση του Citroen C4 VTS δεν υπάρχει ίχνος οικονομίας, αφού το σπορτίφ σχήμα του τιμά με τον καλύτερο τρόπο τα γράμματα VTS. Είναι φρέσκο, χαμηλό, φαρδύ και αιχμηρό κάτι που το κάνει να διαφέρει ουσιαστικά από τα ανταγωνιστικά μοντέλα στα οποία συχνά χρειάζεται να δεις το σήμα για να καταλάβεις την μάρκα τους. Η παράδοση της Citroen βρίσκεται εδώ με το χαμηλό καπό να τονίζει τις ιδιαίτερες-και μάλλον όχι και τόσο όμορφες- ζάντες και με την μάσκα με τον «λοχία» στο κέντρο της να δείχνει περήφανα την γαλλική προέλευση του αυτοκινήτου. Τα μεγάλα σε μέγεθος φωτιστικά σώματα εκτός από όμορφα προσφέρουν και πολύ καλό φωτισμό-καθώς τα Xenon που περιέχουν διαθέτουν ένα σύστημα που «γυρνά» την δέσμη τους μαζί με το τιμόνι! Το πίσω μέρος είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό με την μεγάλη γυάλινη επιφάνεια της πίσω πόρτας να χαράζει από μόνη της το σουλούπι του αυτοκίνητου. Ο αεροδυναμικός συντελεστής 0,28 συνεχίζει την παράδοση των πραγματικών Citroen και επιτυγχάνεται χάρη στην κοφτή γραμμή που επέλεξαν οι σχεδιαστές του C4. Από πίσω τα ψηλά τοποθετημένα φώτα παραμένουν και το μόνο που προδίδει σε εκείνους που ακολουθούν ότι πρόκειται για την δυνατή έκδοση είναι μια μεγάλη αεροτομή και η οβάλ απόληξη της εξάτμισης. Η Citroen διάλεξε τον δρόμο της διακριτικότητας για το μεγάλο VTS καθώς δεν θα βρείτε ούτε φουσκωμένα φτερά, ούτε σήματα για να σας πληροφορούν για την ιπποδύναμη του αυτοκίνητου. Το λογότυπο VTS έχει μετακομίσει στο κάτω μέρος του πίσω φτερού και χρειάζεται να πέσει το μάτι εκεί για να το προσέξεις. Έχοντας ενθουσιαστεί με τη εξωτερική εμφάνιση και έχοντας στο μυαλό μου την χαμηλή τιμή του αυτοκίνητου ανοίγοντας την πόρτα για να μπω στο εσωτερικό προετοιμάστηκα για αρκετή τσιγκουνιά στο εσωτερικό-όπως συνηθίζει η εταιρεία σε κάποια μοντέλα της όπως για παράδειγμα το C3. Ε λοιπόν καμία σχέση! Η μεγάλη πόρτα άνοιξε αποκαλύπτοντας ένα ποιοτικό εσωτερικό ενώ- πριν καθίσω στα βελούδινα καθίσματα, το μάτι μου σταμάτησε για λίγο στον όμορφο αλουμινένιο μασπιέ με το λογότυπο της Citroen. Οι βαριές πόρτες -που έχουν και μια πολύ πρακτική πλαφονιέρα στο κάτω μέρος τους- έκλεισαν με έναν βαρύ γερμανικό γδούπο, ενώ η μυρωδιά του ολοκαίνουριου εσωτερικού(παρέλαβα το αυτοκίνητο με μόλις 700χλμ στο κοντέρ) πλημμύρισε την μύτη μου. Η ποιότητα βρίσκεται παντού, από τα μαλακά πλαστικά, του ταμπλό μέχρι την βαθειά χορταστική επένδυση στις πόρτες και στα πλαϊνά. Η αίσθηση φιλοξενίας που εκπέμπει το εσωτερικό τονίζεται ακόμη περισσότερο από τον πρακτικό δερμάτινο «τεμπέλη» μεταξύ των δύο καθισμάτων που μετακινείται σε δύο θέσεις .Το κεντρικό μέρος του ταμπλό στολίζεται από ένα φύλο γυαλισμένου αλουμινίου που μαζί με το αλουμινένια πεντάλ και λεβιέ ταχυτήτων κερδίζουν το βλέμμα. Τα καθίσματα είναι ποιοτικά και έχουν πολύ καλή πλευρική στήριξη, ενώ οι χώροι τόσο για τους εμπρός όσο και για τους πίσω επιβάτες είναι απόλυτα επαρκείς. Ο οδηγός βρίσκει εύκολα την σωστή θέση για να οδηγήσει καθώς το κάθισμα και το τιμόνι είναι πολύρυθμιζόμενα, όμως η ορατότατα προς τα πίσω είναι προβληματική. Ο χώρος αποσκευών με 320 λίτρα χωρητικότητα μπορεί να μην είναι ο κορυφαίος της κατηγορίας, αλλά είναι τετραγωνισμένος και απόλυτα πρακτικός. Δεν έχω μιλήσει ακόμα για τον πίνακα οργάνων και για το τιμόνι… το προσέξατε ε? Από πού να ξεκινήσω τώρα.. Ας μιλήσουμε για το τιμόνι! Πώς να χωνέψω ότι στον βωμό της πρωτοτυπίας οι άνθρωποι της Citroen έκαναν και πάλι το θαύμα τους-όπως τότε την εποχή που οι περίφημοι «δορυφόροι» έκαναν τους ιδιόκτητες των Gs και των πρώτων BX να ψάχνονται για να βγάλουν φλάς και τελικά να προσγειώνονται τον Άδη.. Πώς να καταπιείς το περίεργο τιμόνι με το κέντρο που δεν περιστρέφεται και που είναι κυριολεκτικά πηγμένο στα κουμπιά και στα λαμπάκια? Τα χέρια μου μπλέχτηκαν τόσες πολλές φορές επάνω στην κολώνα του τιμονιού που κουράστηκα να καταριέμαι αυτόν που σκέφτηκε να κάνει τα απλά πράγματα... πολύπλοκα! Έλεος! Αλλά έτσι είναι η Citroen-και όπως μας έχει δείξει και παλιότερα στον τομέα της εργονομίας της αρέσει να διαφέρει! Ευτυχώς που είχα ήδη οδηγήσει το C4 Picasso πριν από λίγους μήνες και είχα μάθει ότι η κόρνα βρίσκεται σε ένα καλά κρυμμένο πλήκτρο κάτω από το τιμόνι περιτριγυρισμένη από τους διακόπτες της ανακύκλωσης του αέρα και του ραδιοφώνου... αχρείαστη να είναι δηλαδή! Ευτυχώς τα χειριστήρια του διζωνικού κλιματισμού και του ηχοσυστήματος βρίσκονται και στην κεντρική κονσόλα στην κλασική διάταξη που την συναντάμε στα αυτοκίνητα της PSA. Τα ίδια περίπου έχω να πω και για τον πίνακα οργάνων στο κέντρο του ταμπλό. Δεν λέω είναι πρακτικός και μου άρεσε στο Picasso που απελευθέρωνε χώρο για δύο πολύ μεγάλα ντουλάπια, όμως νομίζω ότι συμφωνείτε ότι αφαιρει πολλούς βαθμούς από την σπορ ατμόσφαιρα που οφείλει να έχει ένα αυτοκίνητο με το λογότυπο VTS στο εσωτερικό του. Το ψηφιακό στροφόμετρο που έχει τοποθετηθεί στην κολώνα- πίσω από το ευρηματικό τιμόνι - και που γίνεται κόκκινο όταν πλησιάζουν οι στροφές στον κόφτη μου άρεσε περισσότερο μόνο που θα προτιμούσα να είχε πιο ευκρινείς(μεγάλες) ενδείξεις. Από την άλλη πλευρά η δερμάτινη στεφάνη του τιμονιού έχει πολύ καλή αφή και διάμετρο, ενώ καταλήγει σε μια κρεμαγίερα 2,9 στροφών που μπορεί να είναι κάπως βαριά, αλλά παραδίδει μαθήματα ακριβείας σε ότι αφορά την επικοινωνία του οδηγού με τους εμπρός τροχούς. Τα πετάλια του γκαζιού και του αμπραγιάζ είναι και αυτά κάπως βάρια, όμως το μεσαίο πετάλι είναι απόλαυση. Όσο το πατάς τόσο φρενάρει, χωρίς να έχει εκείνο το απότομο δάγκωμα στην αρχή στο οποίο μας έχουν συνηθίσει τα περισσότερα αυτοκίνητα με καλά φρένα. Είναι απόλαυση να φρενάρεις με το Citroen C4 VTS- καθώς τα φρένα του έχουν την δύναμη, την αντοχή και κυρίως το ζύγισμα που χρειάζεται για να ξεφύγεις και να αρχίσεις να οδηγείς όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο αυτοκίνητο. Απλές λύσεις που απλά …δουλεύουν! Στο ίδιο μοτίβο αποτελεσματικής απλότητας κινούνται και οι αναρτήσεις, καθώς θα βρούμε γόνατα Mc Pherson εμπρός και τον κλασσικό ημιάκαμπτο άξονα πίσω. Τι να πω…οι άνθρωποι είναι μάγοι! Το αυτοκίνητο βρίσκεται από πλευρά κρατήματος αρκετά κοντά με ένα Clio Sport όχι τόσο σε απόλυτα νούμερα, όσο σε επίπεδο διασκέδασης. Μπορεί το μεγάλο βάρος αρχικά να ταλαιπωρεί το στιβαρό αμάξωμα με την μετατόπιση του βάρους πάνω στις αναρτήσεις κατά την απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, αλλά αυτό είναι περισσότερο ψυχολογικό παρά ουσιαστικό πρόβλημα και μετά από λίγο το συνηθίζεις. Ο κινητήρας δεν νοιώθει ευτυχισμένος κάτω από τις 4,000 σαλ, και μοιάζει να βρίσκεται στο στοιχείο του μετά τις 5,000 και μέχρι τις 7,100 σαλ -όπου δείχνει την χαρά του με έναν έντονο αλλά σπορτίφ θόρυβο που κάνει την οδήγηση απολαυστική. Ακόμα και εκεί ψηλά όμως σε καμία περίπτωση δεν δείχνει ότι έχει 180 ίππους –κάτι που οφείλεται στο αυξημένο βάρος του αμαξώματος. Βλέπετε προκειμένου το αμάξωμα του C4 να πετύχει στα «καταραμένα» crash tests έφτασε σχεδόν τα 1400 κιλά κόβοντας έτσι τον ενθουσιασμό του κινητήρα και του κοντού κιβωτίου ταχυτήτων. Το καλό βεβαία με το αυξημένο βάρος είναι ότι το αμάξωμα είναι τόσο στιβαρό που σε συνδυασμό με την πολύ καλή ποιότητα κατασκευής και συναρμολόγησης δεν επιτρέπει στο εσωτερικό να ακουστεί ο παραμικρός τριγμός παρά την κάπως ξερή και σκληρή ρύθμιση της ανάρτησης. Το κιβώτιο ταχυτήτων τώρα είναι μια περίεργη ιστορία! Είναι ασαφές με μεγάλες διαδρομές και από πλευράς αίσθησης θυμίζει δυστυχώς το Saxo VTS που κάποτε είχα- αφού οι αλλάγές ταχυτήτων γίνονται στο περίπου.. Η διαφορά με το Saxo είναι πως στο C4 όταν συνηθίσεις στην ασάφεια, το κιβώτιο έχει την δυνατότητα να αλλάζει ταχύτητες με τέρμα γκάζι χωρίς να σκαλώνει-κάτι που βοηθά στην γρήγορη οδήγηση. Επιπλέον το κιβώτιο αυτό έχει πέντε κοντές σχέσεις κάτι που κάνει την έλλειψη ροπής του κίνητρα και το αυξημένο βάρος να μην ενοχλούν τόσο πολύ –όσο το αυτοκίνητο δεν ταξιδεύει σε αυτοκινητόδρομο. Εκεί η έλλειψη 6^ης σχέσης στο κοντό κιβώτιο ταχυτήτων αναγκάζει τον κινητήρα να περιστρέφεται σε υψηλούς ρυθμούς με αποτέλεσμα σε συνδυασμό με την κάπως ξερή ανάρτηση να κουράζει τους επιβάτες σε ένα μεγάλο ταξίδι. Αυτό είναι κρίμα γιατί το αμάξωμα καταφέρνει να κινείται με μεγάλες ταχύτητες χωρίς αεροδυναμικούς θορύβους και με απόλυτη σταθερότητα. Στις ανοικτές στροφές του αυτοκινητοδρόμου το C4 VTS αποζημιώνει τους επιβάτες του( ή.. μόνο τον οδηγό) καθώς το άριστο τιμόνι και οι περιορισμένες κλίσεις επιτρέπουν στο αυτοκίνητο να στρίβει με ταχύτητες αυτοφώρου χωρίς να ιδρώνει το αυτί του. Χάρη στην καλή του αεροδυναμική το C4 VTS είναι σχετικά οικονομικό (περίπου 9 λίτρα /100 χλμ), ενώ στις ευθείες θα φτάσει εύκολα τα 210 χλμ/ω- μετά θέλει λίγο υπομονή για να δεις κάτι καλύτερο. Μέσα στην πόλη το C4 ελίσσεται με άνεση και το μόνο που θα κουράσει είναι η αντιπαράθεση της σκληρής ανάρτησης με τους χιλιομπαλωμένους δρόμους μας. Παράλληλα η κακή ορατότητα προς τα πίσω εξαιτίας της φαρδιάς πίσω κολώνας και της έντονης κλίσης του παρμπρίζ θα σας κουράσει στο παρκάρισμα και θα σας κάνει να ευγνωμονείτε την αντιπροσωπία που διαθέτει το αυτοκίνητο με το σύστημα υποβοήθησης παρκαρίσματος στον βασικό εξοπλισμό. Η κατανάλωση των 12-13.5 λίτρων στην πόλη είναι μάλλον υπερβολική, και δείχνει ότι το αυτοκίνητο δεν είναι φτιαγμένο για να συνωστίζεται μαζί με την «πλέμπα» στην Λ. Κηφισιάς. Το Citroen C4 VTS είναι και Citroen και VTS! Θέλει ανοικτούς δρόμους και στροφές, φουρκέτες και χωριουδάκια, θέλει να το οδηγάς χωρίς προορισμό- και όταν τελικά φτάνεις στον προορισμό σου να θέλεις να ξαναγυρίσεις και να ξαναπάς! Για να οδηγήσεις… Δεν είναι τα απόλυτα νούμερα (ένα Clio Sport θα το αφήσει πίσω) είναι όμως η φιλικότητα με την οποία κινείται κοντά στο όριο. Με το ESP ενεργοποιημένο είναι ουδέτερο και απόλυτα ασφαλές χωρίς όμως να μπορείς να καταλάβεις τις δυνατότητες του αυτοκινήτου. Απενεργοποιούμε λοιπόν τον big brother και πάμε! Φτάνοντας στην κατηφορική φουρκέτα τα δυνατά φρένα επιτρέπουν στο αυτοκίνητο να εκμεταλλευτεί όλη την ευθεία, ενώ με την βοήθεια του τιμονιού το πίσω μέρος θα ανοίξει προοδευτικά την πορεία του για να τοποθετηθεί πριν την στροφή. Ο κινητήρας που αγαπά τις ψηλές στροφές λειτουργίας θα πάρει το αυτοκίνητο από εκεί και θα το βγάλει από την στροφή με μια απολαυστική και απόλυτα ελεγχόμενη με το γκάζι πλαγιολίσθηση και των τεσσάρων τροχών προς το σημείο που σημαδεύουν οι εμπρός τροχοί. Το ασαφές στην διαδρομή κιβώτιο μετά από αρκετή προπόνηση επιτρέπει χωρίς αντιρρήσεις τις γρήγορες αλλαγές ταχυτήτων με το γκάζι καρφωμένο στο πάτωμα κάτι που βοηθά -μαζί με τις μικρές κλίσεις στην δημιουργία της οδηγικής νιρβάνας που αξίζει σε κάθε οδηγό που διαλέγει VTS για την βόλτα του. Σε αντίθεση με το C2 αυτό το αυτοκίνητο έχει πολύ έντονο χαρακτήρα και στην οδήγηση του κάτω από προϋποθέσεις μπορεί να θυμίσει ακόμα και «Saxorallo». Το πολιτισμένο εσωτερικό είναι απλά μια μάσκα που πέφτει χωρις ντροπές σε δρόμους με στροφές. Εδώ ο δυνατός ήχος του κινητήρα μετά τις 5,000 σαλ δεν είναι πια ενοχλητικός, αλλά ένα ακόμα συστατικό της ευχάριστης εμπειρίας που αποκομίζει ο οδηγός από το C4. Φυσικά θα πρέπει κανείς να γνωρίζει τους περιορισμούς ενός μπροστοκίνητου αυτοκίνητου με 180 ίππους και να κατανοήσει ότι η αλόγιστη και απότομη χρήση του δεξιού πεντάλ-ειδικά στην έξοδο της στροφής-τιμωρούνται με υποστροφή και μπόλικο καπνό από τα μπροστινά λάστιχα. Η δύναμη του κινητήρα μπορεί να μην βάζει φωτιά στον δρόμο, αλλά είναι όση χρειάζεται για να χαράξει το χαμόγελο στα χείλη του οδηγού χωρίς να φέρει ποτέ τις καλοστημένες αναρτήσεις σε δύσκολη θέση. Στο C4 VTS θα βιώσετε μια ισορροπία δυνάμεων σε ότι αφορά το γκάζι, το φρένο, το κράτημα και το νεανικό design που σου φτιάχνει το κέφι κάνοντας σε να θέλεις να το οδηγάς ασταμάτητα. Σε μια ανάβαση της αγαπημένης μου διαδρομής στην Πεντέλη, έχασα τον λογαριασμό του πόσες φορές οδήγησα πάνω- κάτω! Ξεχνάς ποια είσαι και που πήγαινες- και τότε ξέρεις ότι το οδηγείς ένα αυτοκίνητο που αξίζει τα λεφτά του. Στην περίπτωση του C4 όμως , έκτος από το κιβώτιο ταχυτήτων και το περίεργο εσωτερικό- που είναι όμως είναι καθαρά θέμα γούστου- εγώ προσωπικά δεν κατάφερα να καταλάβω γιατί αυτό το αυτοκίνητο είναι τόσο φτηνό. Ίσως είναι οι κοινές πλατφόρμες και κινητήρες που χρησιμοποιούνται με την Peugeot, ίσως να είναι η χρήση απλών λύσεων στις αναρτήσεις και τα μηχανικά μέρη- αλλά ένα είναι το αποτέλεσμα: Το αυτοκίνητο αυτό είναι ευκαιρία! Εκέινο που με ενθουσίασε όμως δεν ήταν η τιμή όσο το ότι αρκετά χρόνια μετά το Saxo επιτέλους η Citroen κατασκεύασε ένα αυτοκίνητο που αξίζει να λέγεται VTS. Μα καλά θα ρωτήσετε, «πότε ένα αυτοκίνητο αξίζει να λέγεται VTS»? Η απάντηση είναι απλή και την γνωρίζουν όλοι οι φίλοι κάτοχοι του θρυλικού Saxo VTS: Είναι όταν φτάνεις εκεί που πήγαινες-και ξαφνικά κάτι σε κάνει να ξαναγυρνάς για να μπορέσεις να ξαναπάς, είναι όταν ο χρόνος μοιάζει να σταματά. Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να οδηγά χωρίς προορισμό… Αυτό είναι VTS!

Video LINK

Δεν με ευχαρίστησε

• Το αντιεργονομικό «τιμόνι/ εύρημα» με το σταθερό κεντρικό μέρος και ο κεντρικά τοποθετημένος πίνακας οργάνων.
• Το ασαφές κιβώτιο ταχυτήτων και μεγάλο βάρος του αμαξώματος.
  

Θα θυμάμαι

• Την χαμηλή τιμή και την ποιότητα κατασκευής
• Το διασκεδαστικό κράτημα και τα απίστευτα φρένα.

Ισμήνη Φαμπιάτου.