Citroen 2CV – 60 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΩΤΑ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΤΟΥ 2 CV

Ηλικία : 60 ετώνΤόπος/οι Γέννησης: Γραφείο μελετών Citroën (εκείνη την εποχή στην Rue du Theatre στο Παρίσι), κέντρο δοκιμών La Ferte Vidame (Eure-et-Loire) και παραγωγή στο εργοστάσιο του Levallois (Quai Michelet 54 που καταστράφηκε το 1988).
Ατομικά χαρακτηριστικά: 2κύλινδρος επίπεδος κινητήρας, αερόψυκτος, 375κ.εκ., με ανώτατη ταχύτητα 60χαω, κιβώτιο 3 σχέσεων και μία overdrive, μεγάλη απόσταση από το έδαφος και μεταξύ των υπόλοιπων ευχάριστων λεπτομερειών, καθαριστήρες που έπαιρναν κίνηση από τη ντίζα του ταχύμετρου! Αξιοσημείωτος είναι επίσης ο οικολογικός και οικονομικός χαρακτήρας του 2CV, γεγονός εξαιρετικά πρωτοποριακό για την εποχή του χάρη στο αεροδυναμικό του σχήμα, πετυχαίνοντας κατανάλωση μικρότερη από 4-5 λίτρα ανά 100χλμ.Το 2CV αποτελεί μια διαχρονική αξία εδώ και 60 χρόνια και συνεχίζει να αγαπιέται από γενιά σε γενιά χωρίς το άστρο του να έχει σβήσει καθόλου. Για εκείνους που το γνωρίζουν και για αυτούς που το ανακαλύπτουν, το συγκεκριμένο μοντέλο είναι άμεσα αναγνωρίσιμο από τις γενναιόδωρες φόρμες και τα ρετρό του μάτια. Μια συμπαθητική φυσιογνωμία που συνεχίζει ακόμα και σήμερα να ξεχωρίζει στους δρόμους όλου του κόσμου. Το 2CV πέρα από την φιλοσοφία της οικονομίας και της απλότητας, είναι ένα όχημα που ενσωμάτωνε τις τελευταίες τεχνολογικές εξελίξεις της εποχής του και που έφερε την επανάσταση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην κοινωνία δείχνοντας το δρόμο στην κατασκευή οικονομικών, δημοφιλών και ταυτόχρονα πολυτάλαντων αυτοκινήτων. Είναι η θέληση για καινοτομία που ώθησε τους μηχανικούς των δεκαετιών του 30 και του 40 να μας προσφέρουν αυτό το αυτοκίνητο, αλλά και το πολύ προχωρημένο από την εποχή του πνεύμα που παραμένει αναλλοίωτο ακόμα και σήμερα σε κάθε μοντέλο της μάρκας. Οι δεσμοί που υπάρχουν μεταξύ του γυναικείου φύλλου και του 2CV είναι περισσότερο εμφανείς μέσα από την ιστορική αναδρομή, ενώ μπορεί κανείς να συνδέσει το γεγονός της απελευθέρωσης της γυναίκας στη δεκαετία του 60, με την ελευθερία που προσέφερε το λαϊκό αυτοκίνητο στη Γαλλία. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι τον Απρίλιο του 1976, η Citroën παρουσίασε την έκδοση 2CV spot σε 1.800 τεμάχια, εγκαινιάζοντας μία σειρά ειδικών εκδόσεων όπως το 2CV Charleston bicolore τον Οκτώβριο του 1980 ή το 2CV Dolly τον Μάρτιο του 1985. Το 2CV χαρακτηρίστηκε αρχικά ως αυτοκίνητο – εργαλείο και σιγά σιγά άρχισε να αποκτά πιο εκλεπτυσμένα χαρακτηριστικά και να γίνεται το αυτοκίνητο της νέας γενιάς και του ασθενούς φύλλου από το οποίο και εκτιμήθηκε ιδιαίτερα. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο έγινε μόδα παρά το σπαρτιάτικο χαρακτήρα του (αρκεί να φανταστεί κανείς ότι μόλις το 1963 το αυτοκίνητο εφοδιάστηκε με καθρεφτάκι για …την συνοδηγό !). Το 2CV ξεχώρισε επίσης και για ένα ακόμη μοναδικό του πλεονέκτημα που είχε ιδιαίτερη απήχηση στο γυναικείο πληθυσμό με εξαιρετικά λογική τιμή, προσέφερε την ευχαρίστηση να κυκλοφορείς «ξεσκέπαστος». Από την 1^η μέρα κυκλοφορίας του 2CV, η Citroën διαφήμισε τις πολυάριθμες αρετές του μέσα από φωτογραφίες ενός φυλλαδίου που έδειχναν ξεκάθαρα τους τρόπους που μπορεί κανείς να εκμεταλλευθεί την πολύ-χρηστικότητα του αυτοκινήτου. Αυτός ο Ελβετικός σουγιάς του δρόμου μπορεί να φανεί χρήσιμος τόσο στον φούρναρη και στον ψιλικατζή όσο και στον αγρότη και τον υποδηματοποιό. Φαινόμενο πολύ προχωρημένο για την εποχή της δεκαετίας του 40, το συγκεκριμένο αυτοκίνητο δεν θα μπορούσε να αφήσει στην άκρη και το γυναικείο πληθυσμό; η γυναίκα οδηγός ήταν τότε ένα πρωτόγνωρο θέαμα. Έβλεπε κανείς μια νοσοκόμα ή μια μοδίστρα να οδηγεί με καμάρι το μικρό της Citroën. Με την ίδια φυσικότητα που έβλεπες το αυτοκίνητο να διασχίζει ένα οργωμένο χωράφι μεταφέροντας καρτέλες γεμάτες αυγά και να μην σπάει ούτε ένα, έβλεπες και μία αγρότισσα να φτάνει στην αγορά οδηγώντας ένα 2CV. Θα μπορούσε κάποιος να παραλληλίσει τη δημοτικότητα του 2CV με τα άπειρα παρατσούκλια που του έδωσε το κοινό σε όλο τον κόσμο στη διάρκεια της εμπορικής του καριέρας. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό σαν το «ασχημόπαπο» ενώ στη Γαλλία μερικά από τα υποκοριστικά του ήταν: “Deux pattes” ή “Deuche” ή αλλιώς και “Deuxdeuche”. Μερικοί το ονόμασαν και «οι τέσσερεις ρόδες κάτω από μία ομπρέλα», «το αθάνατο» ή ακόμα και προσωνύμια που απέκτησε λόγω της μεγάλης διαδρομής των αναρτήσεων και της κίνησης των τροχών. Ψάχνοντας κανείς στο internet θα βρει πολλά αστεία παρατσούκλια όπως «Cocorico» (επειδή ο ήχος που έβγαζε όταν επιτάχυνε θύμιζε κοκόρι), ή εξέδρα για πηδήματα στο χιόνι καθώς το αυτοκίνητο όντως αισθανόταν πολύ άνετα και στο χιόνια! Το ίδιο συνέβαινε και σε πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης όπως π.χ. στην Γερμανία και στην Ολλανδία που το φώναζαν «canard/πάπια» ή παρατσούκλια που πήρε εξαιτίας του δυνατού και χαρακτηριστικού θορύβου που έκανε ο κινητήρας κατά την επιτάχυνση, ή «ατσάλινη καμήλα», «two ci-vi» για τους Αμερικάνους και άλλα τέτοια ευτράπελα. Βασισμένο στο πάτωμα του 2CV Camionnette, το Mehari αρχικά ονομάστηκε Dyane 6 Mehari, κατασκευάστηκε συνολικά σε 144.953 μονάδες μέχρι το 1987 που τερματίστηκε η παραγωγή του. Χωρίς αμφιβολία, από όλα τα μοντέλα της Citroën εκείνης της εποχής, αυτό το αυτοκίνητο ήταν το μοναδικό που ανέδιδε με τον καλύτερο τρόπο τον αέρα της ελευθερίας μαζί με το μεγαλύτερο αδελφάκι του το 2CV. Το Mehari αισθανόταν άνετα στις αχανείς αμμώδεις και ζεστές εκτάσεις, όπως ακριβώς και η μεγάλη Βακτριανή καμήλα «Mehari», της ερήμου της Αλγερίας, από την οποία πήρε και το όνομά του. Το Mehari παρουσιάστηκε στον τύπο στις 16 Μαΐου του 1968 στο γήπεδο του γκολφ της Dauville. Η Αμερικάνικη φιέστα που εμπνεύστηκε ο Jacques Wolgensinger, επικεφαλής των δημοσίων σχέσεων της Citroën, χαρακτήριζε το πνεύμα εκείνης της εποχής. Η παρουσίαση περιλάμβανε πολλά πρωτότυπα ευρήματα, όπως για παράδειγμα τα μικρά κάτασπρα ολοζώντανα κουνελάκια με τα γαλάζια μάτια που προσφέρθηκαν σε κάθε καλεσμένο, σε πλήρη αρμονία με το λευκό Mehari που τα κουβαλούσε. Τα μοντέλα που συνόδευαν την παρουσίαση ήταν ζευγάρια και έπρεπε να μοιάζουν μεταξύ τους, ήταν ντυμένα κατάλληλα για την περίσταση και παρουσίαζαν 8 αυτοκίνητα Mehari με διαφορετικό θέμα το καθένα, έτσι ώστε να τονίζουν τη διαφορετική χρήση και τον πολύπλευρο χαρακτήρα του αυτοκινήτου. Υπήρχαν επίσης πίνακες όπως «η ωραία του αγρού», ο «πυροσβέστης» η «υπηρεσία ασφαλείας» κ.α. Τα μοντέλα που παρουσίαζαν το θέμα «Mehari πλαζ» φωτογραφήθηκαν με μαγιό μέσα στο ψυχρό απόγευμα του Μαΐου και είναι σίγουρο ότι η παγωμένη εμπειρία θα τους μείνει αξέχαστη.