FIAT 500 1.4 100hp

Δεν είναι ντροπή να ερωτεύεσαι αντικείμενα- το αντίθετο μάλλον, αφού δεν κινδυνεύεις να χάσεις την ψυχική σου ισορροπία από αυτά! Σε αντίθεση με τις περισσότερες φίλες μου –που κάτι τέτοιο τους βγαίνει σαν μανία για παπούτσια, το δικό μου ιδιόρρυθμο μυαλό κάτι παθαίνει με τα αυτοκίνητα. Δεν χρειάζεται να είναι τα πιο γρήγορά, ούτε να είναι τα πιο ακριβά. Συνήθως δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικά, ούτε απόλυτα γρήγορα, αλλά σχεδόν πάντα το όνομα τους περικλείει ένα θρύλο, μια εποχή ή έναν τρόπο ζωής. Το σίγουρο είναι ότι πάντα μου συμβαίνει με αυτοκίνητα που για κάποιο λόγο δεν μπορώ να αποκτήσω- είτε γιατί είναι πολύ ακριβά, είτε γιατί δεν ανταποκρίνονται στις πρακτικές ανάγκες μου την στιγμή που τα οδηγώ. Όταν πριν από ένα χρόνο οδηγούσα το νέο ΜΙΝΙ -ξανάνιωσα και παρασύρθηκα στην εποχή του΄70 που μεσουρανούσε το αστέρι του μικρού αυτοκίνητου. Η «άσκηση» ανανέωσης του Βρετανικού θρύλου από την BMW με κέρδισε στον τομέα του οδηγήματος, όμως η τσουχτερή τιμή και οι μικροί χώροι το έκαναν απολύτως ακατάλληλο για εμένα που τότε περίμενα τότε το πρώτο μου παιδί. Αργότερα στις αρχές του 2008 ερωτεύτηκα παράφορα την ανανέωση ενός αλλού- πιο πρόσφατου- θρύλου που ακούει στο όνομα Subaru Impreza STi. Σίγουρα δεν είναι το πιο όμορφο αυτοκίνητο του κόσμου, όμως η αίσθηση και η συμπεριφορά του στην πίστα των Σερρών με έκανε να παραμιλάω για αρκετό καιρό! Φυσικά η τιμή του το έκανε να μοιάζει με όνειρο καλοκαιρινής νύκτας για εμένα…Τελικά μήπως καψουρεύεσαι αυτό που δεν μπορείς να έχεις? Πριν ακόμα το οδηγήσω το Fiat 500 γνώριζα ότι η επαφή μου μαζί του θα έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που οδηγούν στην καψούρα…Και τελικά αυτό έγινε! Κλείνω τα μάτια μου και η μορφή του σχηματίζεται αβίαστα μέσα στο κεφάλι μου. Θα ήθελα να το έχω γιατί είναι όμορφο και προσιτό, αλλά δεν μπορώ να το έχω γιατί οι χώροι του και η σκληρότητα της ανάρτησης του το κάνουν ακατάλληλο για την μεταφορά μιας οικογένειας. Γνωρίζοντας ότι κάτω από το καμπυλωτό αμάξωμα του βρίσκεται το πολύ καλό Panda 100 που είναι η « χαρά του παιδιού στην οδήγηση» θέλησα να του πιώ το αίμα στον Διόνυσο, αλλά δεν μπόρεσα γιατί τώρα περιμένω το δεύτερο παιδί μου και πρέπει να προσέχω πως οδηγώ. Η παγίδα ήταν τέλεια στημένη και το ποντικάκι( Ismini-Mouse) δεν άργησε να πέσει στην φάκα -δάγκωσε το κίτρινο τυράκι της Fiat Hellas και μαζί «δάγκωσε και την λαμαρίνα»! Προσπαθώ τόση ώρα να σας πω ότι μάλλον δεν θα είμαι αντικειμενική σε αυτή την παρουσίαση…και να σας πω την αλήθεια δεν με ενδιαφέρει κιόλας! Από τον Ιούλιο του 1957, τo Fiat 500 αποτελεί μια ιστορία αγάπης που την βιώσαν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη. Δεν ήταν-και δεν επεδίωξε ποτέ να γίνει ούτε το καλύτερο, ούτε το πιο αξιόπιστο, ούτε το πιο γρήγορο-ήταν όμως πάντα όμορφο, φτηνό, πρακτικό και κυρίως πολύ γλυκό! Το νέο 500 είναι όλα αυτά που ήταν το παλιό 500αρακι – συνδυάζει όμως και αυτά που δεν ήταν χωρίς να χάνει ούτε κομμάτι από την γλυκύτητα του θρύλου. Όλοι στην γειτονία μου γνωρίζουν ότι κάθε εβδομάδα παρκάρω ένα διαφορετικό αυτοκίνητο έξω από το σπίτι, όμως πρώτη φορά δυο γειτόνισσες μου χτύπησαν την πόρτα και μου ζήτησαν να οδηγήσουν αυτό το γλυκό κίτρινο αυτοκινητάκι. Από όσο γνωρίζω η μια από αυτές το έχει ήδη παραγγέλλει! Ο γιός μου μόλις το είδε άρχισε να χαμογελά, ενώ μόλις μπήκε μέσα θέλησε και εκείνος για πρώτη φορά να οδηγήσει. Πέρασε παίζοντας με το τιμόνι πάνω από μίση ώρα και όταν τον έβγαλα από την θέση του οδηγού άρχισε να κλαίει! Ακόμα και ο πατέρας του το δανειστικέ για μια βόλτα μέχρι το φράγμα του Μαραθώνα και άργησε πολύ να γυρίσει… Η επίδραση του 500 πάνω στους ανθρώπους και η ευκολία με την οποία τους κερδίζει ανεξαρτήτως φύλλου και ηλικίας απαιτεί μελέτη από ομάδα ειδικών ψυχολόγων! Βεβαία το καμπυλωτό σουλούπι που θυμίζει έντονα το 500αρακι του ’60 τόσο σε σχήμα, όσο και σε αναλογίες «μιλάει σε απευθείας σύνδεση» με την γυναικεία ψυχή και αυτό είναι κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι αυτοκινητάκι είχε προπωλήσει την παραγωγή του στην Ιταλία πριν ακόμα βγει στην παραγωγή. Είναι γνωστό ότι εμείς οι γυναίκες κινούμε την αγορά και αφού το νέο Fiat 500 κατάφερε και άγγιξε τον καταναλωτισμό της υπογράφουσας- χωρίς να χρειαστεί πρώτα να την πείσει απόλυτα με την οδήγηση του, τότε η επιτυχία είναι σίγουρη! Τι μου συμβαίνει λοιπόν και θα ήθελα να αγοράσω ένα 500, ενώ το Panda που αποτελεί την βάση του αυτοκινήτου μου είναι αδιάφορο? Κοιτώντας το νέο 500 από μπροστά διακρίνω ένα αθώο και ειλικρινές βλέμμα. Δεν είναι το «χαμόγελο της αυτοπεποίθησης» ενός BMW Coupe , ούτε το «πονηρό βλέμμα» μιας Jaguar XF και σίγουρα δεν θυμίζει σε τίποτα το θυμωμένο ΜΙΝΙ που το βλέμμα του σου δείχνει τις άγριες διαθέσεις του. Προσωπικά στα μέτριας απόδοσης φωτιστικά σώματα διακρίνω ένα χαρούμενο παιδικό βλέμμα, με ένα αγνό χαμόγελο που αμέσως μου ξυπνά το «μητρικό ένστικτο» και με κάνει να θέλω να πάρω στην αγκαλιά μου για να το προστατέψω! Ξέφυγα πάλι… Το ξεχωριστό προφίλ του μικρού αυτοκινήτου με την καμπυλωτή οροφή και τα στρογγυλεμένα καπό κάνει τα 3,5 μέτρα του μήκους του να ‘χάνονται’ και δημιουργούν την ψευδαίσθηση ότι το νέο 500 είναι μικρότερο από ότι είναι στην πραγματικότητα. Το τα πίσω φωτιστικά σώματα σε συνδυασμό με το μικρό πίσω παράθυρο παραπέμπουν έντονα στο μοντέλο της δεκαετίας του 70, όμως εάν ήταν στο χέρι μου θα τα έκανα πιο μικρά και στρογγυλεμένα ώστε να θυμίζουν εκείνα του αρχικού μοντέλου του 57. Οι μεγάλοι και φαρδιοί 16’’ τροχοί με τις πανέμορφές ζάντες δεν αφήνουν καμία αμφιβολία ότι το νέο 500 είναι ένα σύγχρονο αυτοκίνητο. Ανοίγοντας την βάρια πόρτα το αυτοκίνητο σε εντυπωσιάζει από την πρώτη στιγμή από την σημασία που έχει δοθεί στην λεπτομέρεια και την ποιότητα. Οι νικελένιες χειρολαβές της πόρτας τόσο οι μέσα όσο και οι έξω αποτελούν έργο τέχνης και μπορείς να περάσεις αρκετή ώρα κοιτώντας τες. Η Fiat στην αναβίωση του 500 ακλούθησε τον δρόμο που διάλεξε η BMWμε το MINΙ κάνοντας έντονη χρήση διαφόρων ρετρό λεπτομερειών που αναδεικνύουν με ρομαντικό τρόπο το παρελθόν- σε αντίθεση με το Beetle της VW που δεν απέφυγε τις κακοτοπιές της «ισοπέδωσης της ιστορίας» με το περίεργο πλαστικό και άχρωμο εσωτερικό του. Και στο 500 θα βρείτε πολύ πλαστικό, όμως έχει χρησιμοποιηθεί με τέτοιο ιδιοφυή τρόπο ώστε να λειτουργεί σε όφελος του. Για παράδειγμα, τα πλαστικά στο ταμπλό είναι σκληρά και μαύρα αλλά έχουν μια ποιοτική αφή, ενώ το ρετρό πλαστικό κομμάτι στο χρώμα του αυτοκίνητου που διατρέχει το κεντρικό κομμάτι του έχει την ικανότητα να φτιάχνει την διάθεση και του χειρότερου «γρουσούζη» που μπορεί να φιλοξενηθεί στο εσωτερικό του. Ο πινάκας οργάνων με το ομόκεντρο ταχύμετρο και στροφόμετρο είναι πρωτότυπος και ευκρινής, ενώ η οθόνη πολλαπλών ενδείξεων που φιλοξενείται στο εσωτερικό των οργάνων δεν θα μπορούσε να είναι πιο καλαίσθητη και πληροφοριακή -παρά τα δύσχρηστα κουμπιά χειρισμού της διπλά από την κολώνα του τιμονιού. Το δερμάτινο τιμόνι με το χοντρό κέντρο τονίζει τις δύο οριζόντιες ακτίνες του- που φιλοξενούν τα χειριστήρια του ηχοσυστήματος και του τηλεφώνου- κάνοντας σαφή αναφορά στο original τιμόνι της δεκαετίας του 60. Φυσικά υπάρχουν παραφωνίες, όπως είναι για παράδειγμα το κάτω μέρος της κεντρικής κονσόλας που χει μετακομίσει κατευθείαν από το Panda με αποκορύφωμα τους διακόπτες των παραθύρων – οι όποιοι πραγματικά χαρακτηρίζονται «εκτός θέματος»! Φυσικά οι Ιταλοί ξέρουν τι κάνουν και κρύβουν αυτή την ατέλεια κάτω από ένα φανταστικό μοχλό ταχυτήτων με μια χορταστική νικελένια απόληξη που είναι χάρμα…αφής! Στα αρνητικά θα ήθελα να συμπεριλάβω και τους τετράγωνους αεραγωγούς στο κέντρο της κονσόλας, οι οποίοι συγκρινόμενοι με τους στρόγγυλους που θα βρείτε στην άκρη του ταμπλό δείχνουν πολύ φτωχοί. Συνεχίζοντας την γκρίνια-μιας που ζεσταθήκαμε(!)- με ενόχλησε το υπερμοντέρνο παρουσιαστικό που έχει το ηχοσύστημα (με το ενσωματωμένο σύστημα Blue &Me) και η έλλειψη σκάλας για φώτα στάσης στον διακόπτη των φώτων. Στον αντίποδα η δυνατότητα απευθείας σύνδεσης USB στην βάση της κονσόλας είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη, ενώ η γραμματοσειρά στο λογότυπο 500 μπροστά από τον συνοδηγό είναι «όλα τα λεφτά». Τα καθίσματα παρέχουν φανταστική πλευρική στήριξη και ο οδηγός θα βρει εύκολα την θέση που τον βολεύει. Η πρόσβαση στις πίσω θέσεις δεν είναι ιδιαίτερα εύκολη εξαιτίας της καμπυλωτής οροφής- και αυτό παρά το γεγονός ότι τα καθίσματα τραβιούνται πολύ μπροστά για να διευκολύνουν την είσοδο. Οι χώροι είναι ικανοποιητικοί για τέσσερις και μόνο εάν καθίσουν επιβάτες πάνω από 1,85 στο πίσω κάθισμα θα παραπονεθούν για τον διαθέσιμο χώρο στα κεφάλια τους. Ο χώρος αποσκευών των 185 λίτρων είναι μικρός και στενός- κάνοντας αδύνατον να χωρέσει μέσα του το παιδικό καροτσάκι που χρησιμοποιώ -και έτσι με αυτό τον βάρβαρο τρόπο η πραγματικότητα με ξύπνησε δείχνοντας μου ότι αυτό το αυτοκίνητο απλά δεν κάνει για εμένα. Επιπλέον με ενόχλησε το ότι εάν θελήσουμε να μεγαλώσουμε τον χώρο των αποσκευών το πίσω κάθισμα πέφτει σε ένα μονοκόμματο κομμάτι-κάτι που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη. Περίεργο… Γνωρίζοντας ότι δεν μπορώ ποτέ να το αποκτήσω λόγω χώρων, αντί να το απορρίψω, τελικά έχασα εντελώς το μυαλό μου- το καψουρεύτηκα- και ανέχτηκα όλα τα μικροπράγματα που με ενοχλούσαν. Η ανάρτηση για παράδειγμα της έκδοσης Sport των 100 ίππων η οποία προέρχεται από το Panda 100- αλλά είναι ακόμη πιο ξερή, δεν ταιριάζει με τίποτα στον χαρακτήρα ενός αυτοκινήτου που κινείται κυρίως μέσα στην πόλη. Τα σκληρά ελατήρια σε συνδυασμό με την ανεπαρκή απόσβεση επαναφοράς των αμορτισέρ και τον ημιάκαμπτο άξονα κάνουν το πίσω μέρος να χοροπηδά σαν κατσίκι στα σαμαράκια και τις ατελείωτες λακκούβες της Αθήνας, την ίδια στιγμή που ο θόρυβος από την κύλιση των τροχών βρίσκει πολύ εύκολα τον δρόμο προς τα αυτιά των επιβατών. Είμαι σίγουρη ότι η πιο απλή έκδοση με τον μικρότερο κινητήρα και τροχούς θα είναι πολύ πιο ευχάριστη στην καθημερινή αστική χρήση. Ευτυχώς που η ποιότητα συναρμολόγησης και τα υλικά της κατασκευής του εσωτερικού σ'ωζουν την κατάσταση, καθώς τα πλαστικά δεν τρίζουν με τίποτα δείχνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο το πόσο καλοφτιαγμένο είναι το εσωτερικό του αυτοκίνητου. Στην συνέχεια το τιμόνι δεν κόβει πολύ -κάτι που θα σας κάνει την ζωή δύσκολή στις αναστροφές και στο παρκάρισμα, ενώ σίγουρα θα λυπηθείτε τα 195/45 R16 ελαστικά σας τόσο στις λακκούβες, όσο και όταν θα προσπαθήσετε να παρκάρετε καβαλώντας κάποιο πεζοδρόμιο… Το πρόβλημα εδώ είναι (…υποψιάζομαι!) ότι για να χωρέσουν οι πιο μεγάλοι τροχοί χωρίς να μεγαλώσουν οι θόλοι των φτερών, οι μηχανικοί υποχρεώθηκαν να μεγαλώσουν την ακτίνα στροφής του αυτοκινήτου κάνοντας το τιμόνι να κόβει σημαντικά λιγότερο από ότι στο απλό μοντέλο με τους μικρότερους τροχούς και τα 1,200 κ.εκ. Αλλά μπροστά στα κάλλη τι είναι ο πόνος! Μέχρι τώρα το μάτι έχει πεισθεί ότι κάτι καλό συμβαίνει κάτω από το καπό- και κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Εκεί μπροστά θα βρούμε τον γνωστό 16 βάλβιδο κινητήρα που κινεί το Grande Punto και το Lancia Y που ενώ συνήθως αποδίδει 95 άλογα εδώ- μετά από λίγες περιποιήσεις στον προγραμματισμό της ανάφλεξης, μας έδωσε αλλά πέντε αλογάκια. Οι 100 ίπποι λοιπόν φτάνουν στον δρόμο μέσο ενός «κοντού» εξαριού κιβωτίου αναδεικνύοντας με αυτόν τον τρόπο τα χαρακτηριστικά του αυτοκινήτου. Πάντως παρά τις κοντές σχέσεις και την απολαυστική λειτουργία του κιβωτίου ταχυτήτων, το μοτέρ δείχνει μια περίεργη απροθυμία κάτω από τις 2.000 σαλ - που δεν θυμάμαι να υπήρχε στο Panda, στην συνέχεια καθαρίζει μετά τις 2,500 για να βρεθεί στα καλύτερα του όταν λειτουργεί μεταξύ 4-6.500 σαλ. Πάνω από τις 6.500σαλ ο κινητήρας παράγει πιο πολύ θόρυβο παρά ίππους, ενώ δεν υπάρχει κάποιος λόγος να τον λειτουργείς κοντά στον κόφτη των 7,100 σαλ. Ο θόρυβος του κινητήρα που είναι περισσότερο τραχύς- παρά σπορ- βρίσκει εύκολα τον δρόμο του προς τα αυτιά των επιβατών και στους υψηλούς ρυθμούς περιστροφής μάλλον κουράζει. Το 500 Sport επιταχύνει μέχρι τα 100 χιλιόμετρα σε 10,7 δευτερόλεπτα και φτάνει (δύσκολα) τα 200 χιλιόμετρα στο κοντέρ. Από ότι καταλαβαίνετε οι επιδόσεις είναι υποδεέστερες από εκείνες του δότη(βλ Panda 100) και αυτό όπως πάντα οφείλεται- που αλλού ?- στο βάρος. To νέο 500 1,4 Sport ζυγίζει σχεδόν δύο φόρες όσο ο προγονός του και 100 κιλά περισσότερα από το Panda, φτάνοντας στην έκδοση που οδηγούσα τα 1035 κιλά. Τόσο ζυγίζουν τα 5 αστέρια στα Crash Tests και οι 7 αερόσακοι! Ένα πρόγραμμα το οποίο ενεργοποιείται από ένα όμορφο διακόπτη που γράφει «Sport» στο κέντρο του ταμπλό, κάνει την υποβοήθηση της ηλεκτρικής κρεμαγιέρας πιο άμεση προκειμένου να παρέχει μια πιο σαφή αίσθηση του δρόμου και να βελτιώνει την απόκριση της πεταλούδας του ψεκασμού. Στην πράξη ένοιωσα εύκολα την διαφορά στο τιμόνι, αλλά σε ότι αφορά τον αλλαγή στην λειτουργία του ψεκασμού... όπως και στο Panda, οφείλω να ομολογήσω ότι εγώ δενκατάλαβα απολύτως τίποτα. Στον τομέα της οικονομίας η εικόνα είναι σχετικά καλή με μια μέση κατανάλωση γύρω στα 9 λίτρα μέσα στην πόλη, η οποία πέφτει εύκολα στα 8 στο ταξίδι. Το φρενάρισμα αναλαμβάνουν τέσσερα δισκόφρενα τα οποία έχουν φανταστική αίσθηση, ενώ αποδείχθηκαν και ανθεκτικά. Μέσα στην πόλη λοιπόν το 500αράκι με το Sport πακέτο οφείλω να πω ότι με κούρασε και με προβλημάτισε σε αρκετές περιπτώσεις, καθώς η σκληρή ανάρτηση ανακάλυπτε συνεχώς λακκούβες που αρχικά δεν μου γέμιζαν το μάτι, ενώ παρά τις μικρές του διαστάσεις με δυσκόλευε και στο παρκάρισμα λόγω του μικρού κοψίματος του τιμονιού. Επιπλέον στο παρκάρισμα έπρεπε να προσέξω μήπως γρατζουνίσω και τα πανέμορφα νίκελ διακοσμητικά που κάνουν τους προφυλακτήρες του 500 ξεχωριστούς, με αποτέλεσμα να αγχώνομαι κάπως.. Όμως από την αλλή πλευρά το 500αρακι με ξεπλήρωσε με το πώς με έκανε να νοιώθω όταν κυκλοφορούσα στην πόλη! Πάρα το ότι οδηγούσα ένα μικρό αυτοκινητάκι(μου αρέσουν τα μικρά αυτοκίνητα) ένοιωθα ότι από όπου περνούσα ο κόσμος το κοιτούσε και αμέσως το αναγνώριζε. Οι πιο ηλικιωμένοι το κοιτούν και θυμούνται τα νιάτα τους, ενώ οι πιο νέοι μαγεύονται από το διαφορετικό σουλούπι του ιταλικού mini. Από όπου περάσει ο χρόνος σταματά και ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο όλων-και αυτό εμένα μου έφτιαχνε το κέφι. Ακόμα και η σνομπ κυρία με το κατάμαυρό Cayenne αντί να με ισοπεδώσει παραβιάζοντας όπως συνήθιζε το Stop-εκμεταλλευόμενη τον όγκο του αυτοκινήτου και την κοινωνική της θέση(!!)- μου χαριστικέ και αναγνώρισε την προτεραιότητα -που έτσι και αλλιώς είχα- ετσι για να το χαζέψει λιγάκι… Αν κρίνω μάλιστα ότι αυτό το έκανε και χωρίς να με μουντζώσει ..ε τότε θα έλεγα ότι ακόμα και οι χλιδάτοι συμπολίτες μας οι οποίοι συνήθως αδιαφορούν για τα μικρά αυτοκίνητα-το εκτιμούν και του ρίχνουν μια ματιά! Η οδήγηση στην κίνηση με το 500 έχει μια ιδιαίτερη αξία καθώς χαρακτηρίζεται από την πολύ καλή… αμφίδρομη ορατότητα που επιτρέπει να βλέπεις εύκολα παντού – και εάν το θελήσεις να γνωρίσεις όποιον και όποια συναντήσεις! Βλέπετε όλοι κοιτάνε και είναι πρόθυμοι να συζητήσουν με κάποιον που αποδεδειγμένα έχει καλό γούστο! Οδηγώντας το 500 στον αυτοκινητόδρομο προς την έξοδο της πόλης, θαύμασα την ευθύβολη και ακλόνητη συμπεριφορά του αυτοκινήτου που μοιάζει με εκείνη ενός καλού μεγάλου coupe. Το τιμόνι που μοιάζει να υστερεί σε αίσθηση σε ταχύτητες κάτω των 30 χλμ (στο normal πρόγραμμα), στις μεγαλύτερες ταχύτητες γίνεται ο καλύτερος πληροφοριοδότης για την σχέση του δρόμου με τους τροχούς. Χωρίς να είναι βαρύ εμπνέει με την αίσθηση του να εξερευνήσεις τα όρια της ανάρτησης σε κάθε στροφή. Ειδικά στις ανοικτές στροφές τύπου Υλίκης, το 500ακι περιορίζεται μόνο από την έλλειψη δύναμης του κινητήρα- τόσο καλά λειτουργεί η ανάρτηση! Οι κλίσεις του αμαξώματος είναι ελάχιστές και οι 100 ίπποι δεν μπορούν να κάνουν κάτι για να ταλαιπωρήσουν τα φαρδιά ελαστικά με τα οποία είναι εξοπλισμένη η έκδοση Sport. Το Fiat στέκεται εντελώς ουδέτερο μέσα στην στροφή με ένα τρόπο που σε κάνει να ονειρεύεσαι τι θα συμβαίνει με την έκδοση Abarth. Φυσικά ο πίσω άκαμπτος άξονας σε συνδυασμό με τα φαρδιά ελαστικά θα ενοχλήσει μερικές φορές όταν το όμορφο αυτοκινητάκι συναντήσει διαμήκεις ανωμαλίες, όμως αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα ανησυχήσει τον οδηγό. Οι αναρτήσεις όσο ανεβαίνουν τα χιλιόμετρα νοιώθουν όλο και πιο άνετα -σε αντίθεση με τους επιβάτες που αρχίζουν να ενοχλούνται από τον θόρυβο του κινητήρα που διαπερνά την μόνωση και βασανίζει τα αυτιά τους με την τραχιά χροιά του. Παράλληλα ο θόρυβος από την κύλιση των ελαστικών προστίθεται σε εκείνον του κινητήρα κάνοντας την κατάσταση δύσκολη στο εσωτερικό του αυτοκινήτου. Κατά τα αλλά οι πλάγιοι άνεμοι δεν επηρεάζουν το αυτοκίνητου καθώς το μεγάλο βάρος και η μικρή επιφάνεια του προφίλ του αμαξώματος το κάνουν να αδιαφορεί για αυτούς. Σαν τελειώσει ο αυτοκινητόδρομος και τελειώσουν τα βασανιστήρια για τα αυτιά των επιβατών, αρχίζει η χαρά του οδηγού! Δεν είναι το γκάζι που παρασύρει, αλλά η ρυθμίσιμη συμπεριφορά που θα σε συνεπαίρνει τον οδηγό. Με το στάνταρ ESP(κάτι που έλλειπε από το Panda 100 που είχα οδηγήσει) στην θέση ΟΝ και τον διακόπτη Sport ενεργοποιημένο αμέσως κατάλαβα τον λόγο για τον οποίο υπέφερα μέσα στην πόλη. Η σκληρή ανάρτηση εδώ ελέγχει το αυτοκινητάκι με έναν τρόπο που θυμίζει καρτ, ενώ το τιμόνι γίνεται λίγο πιο σκληρό χωρίς όμως να κουράζει. Το σύστημα ευστάθειάς είναι κάπως ευαίσθητο επεμβαίνοντας συχνά στο γκάζι του κινητήρα, αλλά είναι ρυθμισμένο με αυτόν τον τρόπο για να αποτελεί μια επιπλέον εγγύηση ότι το 500ακι δεν θα χάσει τον δρόμο του και ότι θα μείνει καρφωμένο στον δρόμο ότι και αν συμβεί… Το πίσω μέρος του αυτοκίνητου βλέπετε όταν συναντήσει λακκούβα η ανωμαλία μέσα στην στροφή θα αποσταθεροποιηθεί σχετικά εύκολα κάνοντας την οδήγηση του μικρού Fiat πιο απαιτητική από ότι θα φανταζόντουσαν οι χαμογελαστές ιδιοκτήτριες του που γοητευτήκαν από την γλυκιά του εμφάνιση! Έτσι το ESP με EBD είναι ένα καλοδεχούμενο μέτρο ασφαλείας που είναι στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις του αυτοκινήτου και θα φροντίσει έτσι ώστε κανείς να μην νοιώσει άβολα με την οδήγηση του Fiat 500.. Φυσικά δεν άργησα να κλείσω τα ηλεκτρονικά, όμως λόγω της εγκυμοσύνης μου δεν μπόρεσα να κάνω όλα αυτά που θα ήθελα. Ο κινητήρας συνεργάζεται αρμονικά με το 6αρι σασμάν το οποίο έχει εξαιρετική αίσθηση και ακρίβεια. Το Fiat 500 Sport είναι φτιαγμένο για να χαρίζει πραγματικά χαμογελά σε όποιον το οδηγάει και με το που κλείνουν τα ηλεκτρονικά παύει να είναι «γλυκούλι» και απαιτεί γνώση και αίσθηση. Μου θύμισε το κάτι από την συμπεριφορά του C2 VTS καθώς από ένα σημείο και μετά η κοφτερή συμπεριφορά του το κάνει να ανταποκρίνεται άμεσα στις ορέξεις του οδηγού. Θέλεις υποστροφή θα δώσει υποστροφή, θέλεις να το πλασάρεις? τσιμπά το φρένο πριν την στροφή και η ρυθμίσιμη υπερστροφή θα κάνει την εμφάνιση της για να σε βοηθήσει στην τοποθέτηση. Το 500ακι πάρα το γεγονός ότι είναι λιγότερο νευρικό από το Panda 100, στην πολύ γρήγορη οδήγηση δεν είναι πλέον καρφωμένο στο δρόμο αλλά μπορεί να γίνει υποστροφικό, υπερστροφικό ή ουδέτερο-ανάλογα με τις ορέξεις του χείριστη του. Τα φρένα είναι κορυφαία και ανθεκτικά και είναι έτοιμα να διαχειριστούν αρκετούς ίππους ακόμη, ενώ το τιμόνι σε βοηθά με την αίσθηση του να στρίψεις ακόμη πιο γρήγορα. Το Fiat 500 Sport είναι ένα αυτοκίνητο με έντονες αντιθέσεις και συνεπώς με πολύ χαρακτήρα. Είναι ένα αυτοκίνητο πόλης που με την εμφάνιση του σου κόβει την ανάσα και σε κάνει να το ερωτευτείς κεραυνοβόλα! Το περίεργο είναι ότι η γρήγορη έκδοση που οδήγησα εγώ είναι ακατάλληλη για αστική χρήση, καθώς η σκληρή του ανάρτηση θα σας κουράσει. Το θέμα είναι ότι εάν το δείτε σαν ένα γρήγορο και διασκεδαστικό supermini με τα χρήματα που κοστίζει μπορείτε να πάρετε ένα Swift Sport, ή ένα C2 VTS που σίγουρα έχουν και το γκάζι που χρειάζεται για να ζορίσουν τις αναρτήσεις τους- και να σας συναρπάσουν με τις επιδόσεις τους. Για αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι η μικρή έκδοση με τον κίνητρα των 1,200 κ.εκ αποτελεί την έκδοση που ταιριάζει στο πνεύμα και την ιστορία του 500. Έχει πιο μαλακές αναρτήσεις νοιώθει πιο άνετα στην πόλη, παρκάρει πιο εύκολα και κοστίζει πολύ λιγότερο. Το 500 είναι ένα αυτοκίνητο που ξεχειλίζει ποιότητα, διαθέτει αξιοπρεπείς χώρους επιβατών και έχει το στυλ που χρειάζεται για να συντρίψει τον ανταγωνισμό από όπου και αν προέρχεται. Υπάρχουν προτάσεις ανταγωνισμού -ακόμα και της ίδιας της Fiat- όπως είναι για παράδειγμα το Panda το οποίο όπως και να το δει κανείς είναι πιο ολοκληρωμένη λύση για τις αστικές μετακινήσεις. Μπορεί ο χώρος αποσκευών του και οι αναρτήσεις του να το κάνουν ακατάλληλο για τις ανάγκες αστικής μετακίνησης μιας οικογένειας, αλλά το όμορφό μουτράκι και έντονος χαρακτήρας του 500 Sport θα κερδίσει την καρδία σας και θα σας οδηγήσει σε μια αντιπροσωπεία της Fiat ώστε να μάθετε για το μήκος της λίστας αναμονής! Είναι δεδομένο ότι οι ορθολογιστές θα διαλέξουν κάτι που θα προσφέρει περισσότερους χώρους ή που θα είναι αρκετά πιο φτηνό, όμως όσοι έχουν έστω και λίγη φαντασία, λίγη ανάγκη για χρώμα στην ζωή τους -έχουν μάτια μόνο για το Fiat 500. Έτσι είναι ο έρωτας… σε τυφλώνει!

Δεν με ευχαρίστησε

• Η «ξερή» ρύθμιση της ανάρτησης που ενοχλεί πολύ μέσα στην πόλη- και ο τραχύς θόρυβος του κινητήρα.
• Η δύσκολη πρόσβαση στα πίσω καθίσματα και ο στενός χώρος αποσκευών.

Θα θυμάμαι

• Ότι το Fiat 500 είναι ύμνος του σύγχρονου Ιταλικού design που εύκολα ερωτεύεσαι.
• Την λογική τιμή, τα φρένα και την οδική συμπεριφορά στις στροφές.
  

Ισμήνη Φαμπιάτου