Volvo S40 1.8

Αν κοιτάξετε προσεκτικά κάτω από ένα Volvo S40 ίσως θα μπορέσετε να διακρίνετε ένα Ford, αφού όπως είναι γνωστό οι δύο εταιρείες εκτός από τον πρώτο βαθμό συγγένειας που τις ενώνει -μοιράζονται τα πατώματα και τα μηχανικά μέρη σε αρκετά μοντέλα τους. Το S40 μπορεί να βασίζεται στο «ταπεινό» Focus Sedan, όμως με έναν μαγικό τρόπο ο έντονος χαρακτήρας των σουηδικών αυτοκινήτων δεν έχει επηρεαστεί στο παραμικρό του. Όπως και να το κοιτάξεις το S40 είναι ένα Volvo, την ίδια στιγμή που στο δρόμο συμπεριφέρεται με την ακρίβεια που συμπεριφέρεται ένα Focus- κάτι που σίγουρα είναι καλό! Κοιτώντας το S40 από μπροστά δεν μπορείς να το μπερδέψεις με τίποτε άλλο, αφού η μάσκα με την χαρακτηριστική διαγώνια γραμμή καταφέρνει να προβάλλει ξεκάθαρα την οικογενειακή ταυτότητα της Volvo και κάνει το αυτοκίνητο πιο ποθητό στο κοινό του. Τα νέα φωτιστικά σώματα xenon έχουν εξαιρετική απόδοση, ενώ έντονο το ρύγχος που σχηματίζει το καπό με τους προφυλακτήρες εκπέμπουν δυναμισμό και σκανδιναβική προσωπικότητα. Το προφίλ του αυτοκινήτου είναι λιγότερο εντυπωσιακό και θα το χαρακτήριζα εύκολα σαν συντηρητικό, καθώς το νεύρο που δημιουργεί το εμπρός καπό και το οποίο διατρέχει το αμάξωμα καταλήγοντας στο πορτμπαγκάζ δεν αρκεί για να το ξεχωρίσει σχεδιαστικά από κάποιες προτάσεις του ανταγωνισμού με λιγότερο glamour ονόματα. Φυσικά τα sedan -από όποια εταιρεία και αν προέρχονται- είναι φτιαγμένα για ένα συγκεκριμένο κοινό το οποίο εκτιμά ιδιαίτερα τις κλασικές αναλογίες του S40. Το εσωτερικό μου φάνηκε ιδιαίτερα γνώριμο, καθώς το ταμπλό είναι ακριβώς το ίδιο με το C30 που είχα οδηγήσει πριν από καιρό. Η χαρακτηριστική κεντρική κονσόλα δημιουργεί μια τρισδιάστατη αίσθηση καθώς ενώνει το ηχοσύστημα με τον λεβιέ ταχυτάτων και ταυτόχρονα αφήνει χώρο από το πίσω μέρος της για ένα κρυφό ράφι. Οι αντιρρήσεις μου σχετικά με την εργονομία της γεμάτης με μικρά κουμπάκια κονσόλας- παρά το γεγονός ότι είναι έντονες-δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να επισκιάσουν ούτε την καλή λειτουργία του κλιματιστικού, ούτε φυσικά το πετυχημένο αισθητικό αποτέλεσμα. Στο αυτοκίνητο της δοκιμής η κονσόλα και κάποιες λεπτομέρειες στις πόρτες είναι εξοπλισμένες με μια ανοιχτόχρωμη πραγματική ξύλινη επένδυση που βρίσκεται σε απόλυτη αρμονία με το λευκό δέρμα των καθισμάτων και ξεκουράζει το μάτι και το μυαλό. Ενώ σε γενικές γραμμές το ξύλο με ενοχλεί στα αυτοκίνητα, στο S40 νομίζω ότι προσφέρει πολύ στον οικογενειακό χαρακτήρα του αυτοκίνητου. Ο πίνακας οργάνων δεν έχει να παρουσιάσει κάτι το αξιοσημείωτο, όμως η εργονομία και οι πληροφορίες που προσφέρει σε συνδυασμό με το on board computer τον κάνουν να ξεχωρίζει. Η ποιότητα των υλικών και η ποιότητα συναρμογής στο εσωτερικό βρίσκεται σε αρμονία με το σήμα της Volvo και έτσι δεν θα ακουστεί «τσικ» από τα ποιοτικά μαλακά πλαστικά ακόμα και εάν κινηθείτε σε χωματόδρομους. Στο εσωτερικό οι χώροι χωρίς να είναι κορυφαίοι θα βολέψουν εύκολα τις ανάγκες μιας τετραμελούς οικογένειας, ενώ τα 440 λίτρα του χώρου αποσκευών έχουν πολύ κανονικό σχήμα και χαμηλό κατώφλι φόρτωσης. Επιπλέον το πίσω μέρος του χώρου αποσκευών είναι φαρδύ κάτι που θα εκτιμηθεί πολύ από τους γονείς, αφού χωράει με ευκολία τα παιδικά καροτσάκια. Η θέση του οδηγού ρυθμίζεται ηλεκτρικά, ενώ τα θερμαινόμενα δερμάτινα καθίσματα καταφέρνουν να ισορροπούν με επιτυχία μεταξύ της σπορ πλευρικής στήριξης και της άνεσης που απαιτεί ο χαρακτήρας του αυτοκίνητου. Ο κινητήρας των 1,800 κ.εκ αποδίδει 125 ίππους και εντυπωσιάζει με τα αποθέματα ροπής και την ζωντάνια του στις μεσαίες στροφές χωρίς όμως να απογειώνει τις επιδόσεις του αυτοκίνητου. Η πιο καλή περιοχή του είναι μεταξύ 3,500 και 4,000 σαλ όπου στις πρώτες τρεις σχέσεις τραβάει τόσο δυνατά που στην αρχή θα σας κάνει να νομίζετε ότι κάτω από το καπό θα βρείτε κάποιο- μικρό- turbo… Το ταχύμετρο με λίγη υπομονή θα δείξει ακόμα και 200 χλ/ω, όμως οι απόλυτες επιδόσεις στην επιτάχυνση τελικά είναι μέτριες. Επιπλέον ο κινητήρας-ιδιαίτερα μέσα στην πόλη-αποδείχθηκε λαίμαργος καθώς χρειαζόταν από 11-11,5 λίτρα/100 χλμ. Το πεντάρι κιβώτιο έχει σωστή κλιμάκωση, όμως η αίσθηση ασάφειας του επιλογέα και οι μεγάλες σχετικά διαδρομές χαλάνε την γενική εικόνα χωρίς όμως να ενοχλούν. Το τριάκτινο τιμόνι με την δερμάτινη επένδυση της στεφάνης παρέχει πολύ καλή αίσθηση του δρόμου και βοηθά ταυτόχρονα στην κίνηση στην πόλη καθώς χαρίζει μια εντυπωσιακά μικρή ακτίνα στροφής που θα βοηθήσει στις αναστροφές και το παρκάρισμα. Η ανάρτηση του Focus με τους πολλαπλούς συνδέσμους στο πίσω μέρος είναι μια ευπρόσδεκτη προσφορά από την μητρική εταιρεία και ευθύνεται για τον υψηλό βαθμό που σκοράρει το S40 τόσο στον τομέα της άνεσης όσο και στην αίσθηση της ασφάλειας που παρέχει στον οδηγό όταν εκείνος ζητήσει το «κάτι παραπάνω». Στο ύψος τους στέκονται και τα φρένα που με τα τέσσερα δισκόφρενα και το απόλυτα διακριτικό ABS δεν θα προβληματίσουν ποτέ με την αντοχή τους, ενώ διακρίνονται ταυτόχρονα για την καλή τους αίσθηση στο μεσαίο πεντάλ. Μέσα στην πόλη το S40 θα κινηθεί με άνεση με τις αναρτήσεις να απορροφούν τις κακοτεχνίες και τον ροπάτο κινητήρα να περιορίζει την ανάγκη χρήσης του επιλογέα. Το παρκάρισμα με το parking assist είναι μια εύκολη διαδικασία που κάνει το μεγάλο μήκος του αυτοκίνητου να βολεύεται εύκολα σε θέσεις που αρχικά δεν γεμίζουν το μάτι. Η καλή ηχομόνωση και το πολιτισμένο περιβάλλον που δημιουργεί το «περιποιημένο» εσωτερικό ξεκουράζουν το μυαλό του οδηγού της πόλης. Το S40 όμως έχει φτιαχτεί για να ταξιδεύει και πράγματι στον αυτοκινητόδρομο βρίσκεται στο σπίτι του. Η ανάρτηση δεν είναι σφικτή απορροφώντας τις ανωμαλίες των ελληνικών αυτοκινητόδρομων που δεν λένε να εξαφανιστούν πάρα τον διπλασιασμό σχεδόν των διοδίων.

Άσχετο: Σε ένα ταξίδι προς την Β. Ελλάδα πριν από μερικές μέρες διαπίστωσα ότι οι σταθμοί διοδίων δεν εισπράττουν χρήματα ένας –παρά ένας, αλλά πληρώνουμε όπου δούμε σταθμό. Έτσι για να περάσετε τα αιματοποτισμένα Τέμπη πρέπει να πληρώσετε σχεδόν €5 για να χρησιμοποιείστε τον τριτοκοσμικό αυτοκινητόδρομο επιπέδου Μπαγκλαντές. «Μπράβο» στους «αρμόδιους» που ανακαλύπτουν κάθε πιθανό τρόπο που μπορούν να εξοργίσουν τους πολίτες της χώρας. Η υποκρισία σε όλο της το μεγαλείο… Από την μια ανακοινώνονται 175 μέτρα κατά της ακρίβειας και από την άλλη το ίδιο το κράτος διπλασιάζει σχεδόν το κόστος των διοδίων που πληρώνουμε για να πάμε από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη! Σοβαρά τώρα: Ντροπή!

Με συγχωρείτε για την παρένθεση που σε καμία περίπτωση σε τίποτα δεν έχει να κάνει με το αυτοκίνητο της δοκιμής το οποίο καταφέρνει να ταξιδεύει τους επιβάτες του με έναν «σκανδιναβικό αέρα», ακόμα και όταν το S40 κινείται στην έρημο της ελληνικής αυτοκινητιστικής κοροϊδίας. Το μικρομεσαίο Volvo βοηθούμενο από θετικό τιμόνι του ταξιδεύει ανεπηρέαστο από τους πλάγιους ανέμους και όσο δεν το παρακάνουμε στρίβει στις παρατεταμένες στροφές με πολύ παράνομες ταχύτητες. Όταν το παρακάνουμε τότε η υποστροφή θα κάνει πρώτη την εμφάνιση της, όμως θα διορθωθεί αμέσως από το πολύ καλό ESP χωρίς αλλά παρατράγουδα. Και ενώ η απουσία αεροδυναμικών θορύβων στο εσωτερικό με άφησε απόλυτα ικανοποιημένη δεν συνέβη το ίδιο με την ηχομόνωση από το τμήμα του κινητήρα που θα μπορούσε να είναι καλύτερη- καθώς σε ταχύτητες από 130 μέχρι 150 χλμ/ω υπάρχει ένας βόμβος από το μοτέρ ο οποίος οφείλεται στην κοντή 5η ταχύτητα που αναγκάζει τον κινητήρα να γυρνά με πολλές στροφές. Όταν βγούμε από τον λακουβο-αυτοκινητόδρομο- και αφήσουμε πίσω μας τα δεκάδες πτώματα των ταλαίπωρων αδέσποτων ζώων που μέσα στην άγνοιά τους προσπαθούν να διασχίσουν τον αφύλακτο δρόμο ταχείας κυκλοφορίας, τότε το μυαλό ησυχάζει και το S40 αποδεικνύει για μια ακόμα φορά τις αρετές του. Το S40 σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα σπορ αυτοκίνητο και ούτε φιλοδοξεί να γίνει τέτοιο. Είναι ένα αυτοκίνητο που θα σας ταξιδέψει γρήγορα με ασφάλεια παντού χωρίς να σας ανεβάσει τους σφυγμούς με ιδιοτροπίες στην συμπεριφορά του. Τα περιθώρια πλευρικής πρόσφυσης με ή χωρίς τα ηλεκτρονικά συστήματα θα καλύψει τις ανάγκες του 95% των οδηγών. Το S40 είναι ρυθμισμένο να παραμένει ουδέτερο και όταν πιεστεί σε πρώτη φάση θα υποστρέψει, ενώ στην συνέχεια θα αναλάβουν τα διακριτικά ηλεκτρονικά συστήματα. Εάν απενεργοποιηθεί το ESP τότε το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται ο οδηγός είναι οι μεγάλες ποσότητες ελκτικής πρόσφυσης που χαρίζουν οι κινητήριοι τροχοί -με τα έξτρα 205/45/17 ελαστικά να αρνούνται να σπινάρουν. Αυτό εξηγεί εν μέρη την πολύ καλή λειτουργία του ESP και κάνει ξεκάθαρό ότι ο κινητήρας είναι τελικά λίγος για το πλαίσιο που αναζητά τον γνωστό πεντακύλινδρο κινητήρα για να συγκινηθεί. Το τιμόνι δεν παρουσιάζει κανένα κλότσιμα κατά την επιτάχυνση ενώ οι τροχοί βρίσκουν εύκολα πρόσφυση και σπινάρουν δύσκολά ακόμα και σε γυαλιστερές φουρκέτες. Το πίσω μέρος αρνείται πεισματικά να βγει από την τροχιά του και για να συμβεί αυτό χρειάζεται βοήθεια από το χειρόφρενο-νομίζω όμως ότι αυτό δεν ενδείκνυται για ένα τέτοιο αυτοκίνητο. Με λίγα λόγια το Volvo S40 είναι ρυθμισμένο να είναι ασφαλές και δεν διανοείται να κάνει παιχνίδια με την ουρά του για να πλασαριστεί σε μια στροφή- αδιαφορώντας για οδηγούς σαν και εμένα που θα επιθυμούσαν κάτι τέτοιο μερικές φορές. Με ακόμα πιο λίγα λόγια στις στροφές το S40 είναι απόλυτα ασφαλές, αλλά είναι μάλλον βαρετό! Τα φρένα αποτελούνται από τέσσερις δίσκους και θα μπορούσαν σίγουρα να ήταν πιο αποτελεσματικά στην σκληρή χρήση. Το Volvo S40 1.8 είναι ένα οικογενειακό αυτοκίνητου που ενώ έχει το κύρος των BMW και Mercedes μπορεί και ξεχωρίζει χάρη στον έντονο χαρακτήρα και την πολυτέλεια του εσωτερικού του. Είναι σίγουρα κάπως συντηρητικό για τα δικά μου γούστα, όμως αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για το αφοσιωμένο κοινό της Σουηδικής εταιρείας που θα εκτιμήσει τις απόλυτες αξίες που προσφέρει. Έχει ασφαλέστατη οδική συμπεριφορά, είναι ξεχωριστό, είναι πολυτελές και καλοφτιαγμένο και χάρη στην σχετικά χαμηλή τιμή η εμπορική του επιτυχία στην χώρα μας δεν αποτελεί έκπληξη για κανέναν.

Δεν με ευχαρίστησε

• Το συντηρητικό design του αμαξώματος και εργονομία της κεντρικής κονσόλας.
• Το μέτριο κιβώτιο ταχυτήτων και κάπως υψηλή κατανάλωση

Θα θυμάμαι

• Το χαλαρωτικό εσωτερικό με την ποιοτική του αίσθηση.
• Την απόλυτα ασφαλή οδική συμπεριφορά σε όλες τις συνθήκες.

Ισμήνη Φαμπιάτου