Mini Cooper S Sidewalk

Τώρα το καλοκαίρι που τα cabrio έχουν την τιμητική τους, η απόδραση σε ένα κοντινό νησί με ένα Mini Cooper S Sidewalk ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόταν. Είναι ελάχιστες οι φορές που ο έντονός χαρακτήρας που εκπέμπεται από ένα αυτοκίνητο σημαδεύει στην μνήμη μου σε ένα μέρος που επισκεπτομαι. Το Mini Sidewalk και η Κύθνος είναι πια μέσα στο μυαλό μου συνδεδεμένα σε μια έντονη και όμορφη ανάμνηση. Το Mini εμφανισιακά ολοκληρώνεται στην ανοικτή του έκδοση μαγνητίζοντας τα βλέμματα από όπου και περνάει. Κάτι η κλασική «γνώριμη» φυσιογνωμία του που δεν μπερδεύεται με τίποτα άλλο, κάτι οι πανέμορφές μαύρες ζάντες και πάνω από όλα το «κακό» μαύρο χρώμα που συνδυάζεται μοναδικά με τα ποιοτικά καφέ δερμάτινα καθίσματα της έκδοσης sidewalk-κάνουν το σύνολο να σταματά τον χρόνο και τις συζητήσεις από όπου και αν περνά. Με κλειστή την οροφή και ανοιχτά τα παράθυρα το mini cooper- χάρη στο κοντό και φαρδύ αμάξωμα του- έχει μια άγρια ομορφιά που θυμίζει αμερικάνικο hot rod! Και όλα αυτά ενώ ακόμα δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του … δηλαδή την οροφή του! Μόλις συμβεί αυτό τότε τα στόματα ανοίγουν από θαυμασμό! Η κουκούλα ανοίγει φυσικά ηλεκτρικά με τους διακόπτες που βρίσκονται σε μια κονσόλα πάνω από τον καθρέπτη και αποκαλύπτει ένα όμορφο και γνώριμο ταμπλό. Η τοποθέτηση του συστήματος πλοήγησης στη θέση του υπερμεγέθους ταχύμετρου –με την ταυτόχρονη μεταφορά του στην κολώνα του τιμονιού δίπλα στο στροφόμετρο, έχει κάνει το εσωτερικό πιο αρμονικό και όμορφο χωρίς τις αισθητικές υπερβολές (βλ. το μεγαλύτερο ταχύμετρο του κόσμου!) που με είχαν ενοχλήσει στο απλό μοντέλο. Το δερμάτινο τιμόνι που φιλοξενεί τα χειριστήρια του cruise control και του ηχοσυστήματος, είναι χορταστικό στην αφή ενώ οι ιδιαίτεροι διακόπτες «αεροπορικού τύπου» μπορεί να είναι ιδιαίτεροι όμως δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα στην εργονομία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται και τα καθίσματα, τα οποία είναι κουκλίστικα στην όψη χωρίς όμως να έχουν την πλευρική στήριξη που απαιτεί το θεϊκό κράτημα του αυτοκινήτου. Σε ότι αφορά τους χώρους στα πίσω καθίσματα και τον χώρο αποσκευών.. τι να πω-δεν θα πω τίποτα! Προφανώς δεν αποτελούσαν προτεραιότητα των σχεδιαστών της BMW! Προτεραιότητα όμως ήταν η ποιότητα των υλικών και η δεμένη κατασκευή του αμαξώματος, αφού τίποτα δεν τρίζει στο εσωτερικό, ενώ οι στρεβλώσεις του ανοικτού αμαξώματος απλά απουσιάζουν ακόμα και στους χωματόδρομους που αναγκάστηκα να κινηθώ. Ο κινητήρας που αποδίδει με την βοήθεια ενός turbo 175 ίππους και 22.5 κιλά ροπής στις 3.000 σαλ- έχει δυο ρόλους και τα καταφέρνει καλά στον έναν και τελεία στον δεύτερο. Τα καταφέρνει τέλεια είναι στην αίσθηση και στον θόρυβο που πραγματικά πωρώνει τον οδηγό! Στην επιτάχυνση όταν το turbo μπαίνει στο παιχνίδι μετά τις 2.200 σαλ και παράγει έναν ήχο παρόμοιο με εκείνον που έκανε η μετάδοση του παλιού Mini , ενώ με το που σηκώνεται το πόδι από το γκάζι η εξάτμιση κάνει 3με 4 σκασίματα που σου φτιάχνουν την διάθεση. Αυτό που δεν κάνει τέλεια- αλλά απλά καλά- είναι το πώς διαχειρίζεται τα σχεδόν 1350 κιλά του γεροδεμένου αμαξώματος. Παρά την βοήθεια του θετικότατου και αρκετά κοντού 6αριου κιβωτίου- και ενώ οι επιδόσεις είναι καλές με 7.6 για 0-100 και 215 χλμ/ω τελικής, στην πράξη ενοχλεί το γεγονός ότι ο κινητήρας κάτω από τις 2.200 δεν κάνει πολλά πράγματα. Από την άλλη πλευρά η διάρκεια και η ευστροφία του θα ικανοποιήσει καθώς ο κινητήρας δεν κρεμάει ή λαχανιάζει ακόμα και όταν φτάσει στον κόφτη των 7,100σαλ. Η δύναμη όσο βρίσκεται μέσα στην περιοχή λειτουργίας είναι ικανοποιητική, όμως σε καμία περίπτωση δεν εντυπωσιάζει. Τα φρένα θα μπορούσαν να είναι λίγο καλύτερα καθώς το δάγκωμα τους δεν είναι αυτό που θα περίμενα από ένα BMW, ενώ η απόδοσή τους επηρεάζεται από το πολύ μεγάλο βάρος του αυτοκινήτου-και τελικά ο οδηγός αναγκάζεται να βάζει αρκετή δύναμη στο πετάλι. Αρκετή δύναμη χρειάζεται και το αμπραγιάζ που όπως και το τιμόνι, είναι σκληρό και μάλλον θα κουράσει μια γυναίκα οδηγό. Τουλάχιστον σε ότι αφορά το τιμόνι το βάρος εξισορροπείται από την φανταστική αίσθηση του συστήματος στον δρόμο, καθώς η κοντή κρεμαγιέρα μεταφέρει στα χέρια ακόμη και την παραμικρή υποψία γλιστρήματος του αυτοκινήτου στην στροφή. Το Mini Cooper S Cabriolet χωρίς να είναι μαλακό δεν χαρακτηρίζεται σαν «τούβλο» χαρίζοντας μια άνετη καθημερινή συμβίωση τόσο στον αυτοκινητόδρομο όσο και στις στροφές. Σε καμία περίπτωση δεν έχει τις σκληρές αναρτήσεις του κλειστού μοντέλου κάτι που σίγουρα έχει να κάνει με την μικρότερη ακαμψία του ανοικτού αμαξώματος. Αυτό σε συνδυασμό με την πίσω ανεξάρτητη ανάρτηση και τα μαλακά καθίσματα κάνουν τις λακκούβες της πόλης να μην ενοχλούν όσο θα περίμενε κάνεις από ένα τόσο χαμηλό και σπορ αυτοκίνητο. Το τιμόνι κόβει πολύ και έτσι το παρκάρισμα και οι αναστροφές στους στενούς δρόμους είναι μια εύκολη υπόθεση για το μικρό αυτοκίνητο. Αυτό όμως που δεν παίζεται με τίποτα είναι η ορατότητα προς τα πίσω που θα βασανίσει τον οδηγό όσο η οροφή είναι κλειστή. Ο συνδυασμός της φαρδιάς πίσω κολώνας, του μικρού πίσω παράθυρου και του roll bar -που προστατεύει τους πίσω επιβάτες σε περίπτωση ανατροπής, κάνουν την όπισθεν μια δύσκολη άσκηση και την αλλαγή λωρίδας στην λεωφόρο μια επικίνδυνη διαδικασία. Παράλληλα η κατανάλωση ξεπερνά σε κάθε περίπτωση τα 12 λίτρα, ενώ αν είστε «κυνηγός των φαναριών» τότε ετοιμαστείτε να καταναλώσετε πάνω από 17 λιτρα/100χλμ. Έτσι είναι οι κινητήρες τούρμπο τι να κάνουμε… Όμως το sidewalk παρά την ονομασία του δεν φτιάχτηκε για την πόλη και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή που το αυτοκίνητο απελευθερώνεται από τα δεσμά της. Στον αυτοκινητόδρομο η κουκούλα εντυπωσιάζει με την έλλειψη αεροδυναμικών θορύβων και με την απουσία πάσης φύσεως τριγμών. Η 6^η βοηθά στην ησυχία των επιβατών, καθώς ο σπορτίφ θόρυβος που φτάνει στο εσωτερικό από τον κινητήρα δεν ενοχλεί σε καμία περίπτωση. Ακόμα και με ανοικτή οροφή οι εμπρός επιβάτες νοιώθουν άνετα σε ταχύτητες μέχρι τα 140 σε αντίθεση-δυστυχώς- με τους πίσω που …τους παίρνει και τους σηκώνει! Η ουσία όμως είναι ότι το MINI ταξιδεύει ακλόνητο και επιτρέπει στον οδηγό να διατηρεί υψηλή μέση ταχύτητα. Η κατανάλωση στον αυτοκινητόδρομο κυμαίνεται στα 9,5 λίτρα, όμως το μικρό ντεπόζιτο θα σας αναγκάσει να σταματήσετε για ανεφοδιασμό σε περίπου 330 χιλιόμετρα. Από την άλλη το ακλόνητο πάτημα του αυτοκινήτου και η «αναισθησία» του στους πλευρικούς ανέμους θα σας ενθουσιάσει στις ανοικτές καμπές και θα σας κάνει να ανυπομονείτε για την στιγμή που βρεθείτε στην αγαπημένη σας ορεινή διαδρομή. Ξύπνησα μαζί με τον ήλιο ένα πρωινό στην Κύθνο και για να την σκαπουλάρω προφασίστηκα ότι θα πάω για φωτογραφίες του αυτοκινήτου με το καλοκαιρινό πρωινό φως. Πλησιάζοντας τον 7^ο μήνα της εγκυμοσύνης πρέπει να προσέχω- και επειδή με μερικά αυτοκίνητα παρασύρομαι εύκολα, ο «καλός μου» έχει αναλάβει να με αποτρέπει από το να οδηγάω στο όριο τα γρήγορα αυτοκίνητα που δοκιμάζω. Όμως στις 5,30 το πρωί νύσταζε πολύ για να με σταματήσει! «Μην τρέξεις» ψέλλισε και γύρισε πλευρό! Άνοιξα την οροφή και η πρωινή δροσιά με άγγιξε πριν ο κινητήρας του Mini ταράξει την απόλυτη ησυχία. Εκπέμπει αρκετό θόρυβο στο περιβάλλον-και καλά κάνει! Ο δρόμος από την Χώρα στα Λουτρά ήταν άδειος και γεμάτος κλειστές στροφές και φουρκέτες. Έκλεισα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα και άρχισα να γνωρίζομαι με το «μικρό» πύραυλο των γερμανών. Το τιμόνι είναι βαρύ-αλλά γρήγορο, ενώ ο ήχος που παράγεται από την μηχανή οδήγησης που πιλοτάρω ενισχύεται από τα βράχια του στενού δρόμου. Σε κάθε επιτάχυνση ένας μηχανικός θόρυβός που προέρχεται από το τούρμπο και θυμίζει τον ήχο από αγωνιστικό ασυγχρόνιστο σασμάν κάνει αισθητή την παρουσία του μετά τις 2,200 σαλ. Πατάω βαθιά το γκάζι και αρχίζω να μαζεύω χιλιόμετρα στην κατηφορική διαδρομή έχοντας πια αθετήσει την υπόσχεση μου … Πώς να πας σιγά με ένα αυτοκίνητο που έχει τέτοιο ήχο? Άρχισα να στρίβω τις πρώτες στροφές όταν διαπίστωσα ότι όσο πατούσα το γκάζι το αυτοκίνητο έκλεινε την τροχιά του μέσα στην στροφή κάνοντας με αμέσως να υποψιαστώ ότι μάλλον εκεί μπροστά υπάρχει ένα μπλόκε διαφορικό… Η υποψία μου έγινε βεβαιότητα όταν στην έξοδο της στροφής το τιμόνι δεν κλώτσαγε καθόλου και έβαζε στον δρόμο όλη την δύναμη χωρίς το παραμικρό σπινάρισμα! Κόλαση! Την επόμενη ημέρα πήρα τηλέφωνο στην BMW για να βεβαιωθώ για την ύπαρξη ή όχι μπλοκέ, αλλά δεν ήταν σίγουροι για να μου πούνε. Δεν χρειάζομαι την επιβεβαίωση τους, εγώ είμαι σίγουρη-και αν κάνω λάθος τότε είναι μαγκιά των γερμανών που έχουν πετύχει να περνά τόσο ομαλά η δύναμη στον δρόμο. Στην πρώτη κατηφορική φουρκέτα που συνάντησα άφησα το γκάζι πιο νωρίς για να ακούσω τα σκασίματα της εξάτμισης. Η εξάτμιση με το που αφήνετε το γκάζι κάνει τρία σκασίματα εάν έχει περίπου 3,500 σαλ -και πέντε με έξι σκασίματα εάν γυρνά κοντά στις 6,000σαλ. Πώρωση! Πίεσα τα φρένα και προσπάθησα να γυρίσω το πίσω μέρος του αυτοκινήτου. Μάταια… Ήθελε πιο πολύ ταχύτητα.για να ανησυχήσω την πίσω ανάρτηση- και η κορούλα μου μέσα στην κοιλία μου διαμαρτυρήθηκε έντονα. Είπα να συγκρατηθώ, αλλά είμαι σίγουρη ότι άκουσα μια φωνή που έλεγε :«έλα τώρα δυο στροφές μόνο»- και την άκουσα! Έφτασα την τελευταία στιγμή και πίεσα τα σκληρά φρένα στα όρια τους για να καταφέρω να ελαφρώσω λίγο το πίσω μέρος- και μετά, με το που ακούμπησα το γκάζι το αυτοκίνητο σημάδεψε με άνεση το εσωτερικό της στροφής. Το μπροστινό διαφορικό έκανε το θαύμα του και εκτόξευσε το αυτοκίνητο μέσα στην μικρή ευθεία που ακολουθούσε πριν την επόμενη φουρκέτα. Τα φρένα με φανερή πια την δυσαρέσκεια τους με βοήθησαν μαζί με ένα φλικ να πλασάρω το Cooper S στην επόμενη φουρκέτα, την ώρα που πατώντας το γκάζι απότομα στο πάτωμα περίμενα να κάνω τους εμπρός τροχούς να σπινάρουν… Τζίφος! Καμία ανησυχία από τους μπροστινούς τροχούς που έβρισκαν πάντα τον τρόπο να βρουν πρόσφυση στην κατηφορική διαδρομή με το καλό οδόστρωμα. Προφανώς πρέπει να πας πιο γρήγορα από όσο μια έγκυος γυναίκα μπορεί να αντέξει για να ζορίσεις αυτό το Mini…Τα τελευταία χρόνια το έχει η τύχη μου και όταν οδηγώ καλά αυτοκίνητα είμαι έγκυος! Στις Σέρρες με το Sti προσπαθησα να κρατηθώ και δεν τα κατάφερα, όμως τώρα εγκατέλειψα τις προσπάθειες πριν να βρω τα όρια του Mini. Κάποια άλλη φορά ίσως.... Το σίγουρο είναι ότι το κουκλίστικο αυτοκινητάκι που στις περισσότερες περιπτώσεις θα αγοραστεί από όμορφες κοπέλες με μοναδικό σκοπό να το φυλακίσουν στους δρόμους της Αθήνας, έχει φοβερά περιθώρια και δυνατότητες. Είναι απολαυστικό στην οδήγηση του, πανέμορφο και κυρίως… το γερμανικό Mini δικαιούται να γράφει «Cooper S» στο σηματάκι του- ίσως περισσότερο και από το αρχέτυπο Αγγλικό!

Δεν με ευχαρίστησε

• Η αστρονομική τιμή των €39,000 τα μέτρια φρένα και οι πίσω χώροι .
• Η ανύπαρκτη ορατότητα στην «πίσω νεκρή γωνία» και η έλλειψη δύναμης χαμηλά.

Θα θυμάμαι

• Εκείνο το καλοκαιρινό ξημέρωμα στην Κύθνο με την σωστή παρέα..

Ισμήνη Φαμπιάτου