Subaru Legacy 2.0 MY2008

Όταν αντίκρισα το μπλε Legacy στο γκαράζ συνειδητοποίησα ότι ολοκληρώνοντας αυτή την δοκιμή θα είχα πια οδηγήσει ολόκληρη την γκάμα της αγαπημένης μου ιαπωνικής εταιρείας… To Subaru Legacy- παρά το βαρύ του όνομα- και τα σχεδόν 20 χρόνια που βρίσκεται στην παραγωγή, είναι ίσως το λιγότερο γνωστό μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας. Ελάχιστο μελάνι έχει χυθεί για χάρη του από τα περιοδικά και αυτό παρά το γεγονός ότι δεν μοιάζει να υστερεί σε τίποτα σε σχέση με το θρυλικό Impreza. Το αντίθετο θα έλεγα! Έχει την ίδια τετρακίνηση, την ίδια ανάρτηση και σίγουρα πολύ μεγαλύτερους χώρους. Παράλληλα η ποιότητα κατασκευής βρίσκεται σε ακόμη πιο υψηλά επίπεδα, ενώ ακόμη και το design μέσα και έξω είναι σίγουρα πιο ενδιαφέρον. Τι φταίει τότε και ενώ στα γονίδια του έχει όλη την «κληρονομία» της θρυλικής εταιρείας είναι σχετικά άγνωστο στην χώρα μας? Θα μπορούσε εύκολα κανείς να πιστέψει ότι θάφτηκε στην σκιά των αγωνιστικών επιτυχιών του μικρότερου αδελφού του, όμως για εμένα η εξήγηση ίσως να είναι πιο απλή. Το Legacy ήταν-και είναι -πολύ ακριβό, ενώ οι κινητήρες με τους οποίους εισήχθη στην χώρα μας δεν ταίριαζαν στον Έλληνα καταναλωτή. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο οι υπερτροφοδοτούμενες εκδόσεις με τα 260 άλογα δεν βρήκαν πότε τον δρόμο τους στις αντιπροσωπείες της χώρας μας- και έτσι οι επιλογές σε κινητήρες περιοριζόντουσαν στους πολύ καλούς τρίλιτρους εξακύλινδρους boxer με τους 245 ίππους και στην ατμοσφαιρική έκδοση του γνωστού τετρακύλινδρου δίλιτρου με 160 αρχικά και… αργότερα 150 ίππους (υπήρχε και σε 2,5 ατμοσφαιρικά λίτρα για κάποια εποχή- εάν θυμάμαι καλά). Στην πρώτη περίπτωση με τον μεταξένιο εξακύλινδρο το αυτοκίνητο είχε ένα πραγματικά ξεχωριστό χαρακτήρα μαζί φυσικά με μια εξωφρενική τιμή που εισχωρούσε βαθιά στα γερμανικά χωράφια, ενώ στην δεύτερη περίπτωση ο κινητήρας ήταν μάλλον λίγος για να το κάνει να ξεχωρίσει. Κοιτώντας το αυτοκίνητο με την διακριτική εμφάνιση ένιωσα αποφασισμένη να μάθω τελικά τι συμβαίνει! Η εξωτερική του εμφάνιση μπορεί να είναι αρμονική και όμορφη, αλλά σίγουρα δεν είναι μοναδική θυμίζοντας ένα μίγμα από Honda/Audi και BMW. Eαν εξαιρέσω τις δύο χρωμιωμένες εξατμίσεις στο πίσω μέρος δεν υπάρχει κάτι στο εξωτερικό design του Legacy που θα με έκανε να θέλω να το περιγράψω-χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με ενοχλεί κιόλας! Αντίθετα ανοίγοντας την πόρτα χωρίς πλαίσια στα παράθυρα, ένοιωσα αμέσως ένα ρίγος- καθώς οφείλω να ομολογήσω ότι αυτό το feature πάντα μου άρεσε στα Subaru. To ταμπλό είναι κατασκευασμένο από ποιοτικό αφρώδες πλαστικό και με έπεισε με την πρώτη στιγμή ότι ανήκει στο κορυφαίο μοντέλο της Subaru. Μπορεί να στερείται τον πρωτότυπό σχεδιασμό του Tribeca, όμως η ποιότητα κατασκευής βρίσκεται αρκετά κλικ πιο πάνω. Ο πίνακας οργάνων είναι πλήρης ευανάγνωστος και αρκετά όμορφος, ενώ η κεντρική κονσόλα περιλαμβάνει ένα καλό ηχοσύστημα με MP3 και τον εξαιρετικό ηλεκτρονικό κλιματισμό. Το τιμόνι-όπως και τα θερμαινόμενα καθίσματα- είναι δερμάτινο, ενσωματώνει τα χειριστήρια του cruise control και έχει απολαυστική λαβή. Τα καθίσματα στο αυτοκίνητο της δοκιμής εκτός από δερμάτινα, ρυθμίζονται ηλεκτρικά διαθέτοντας μάλιστα τρεις μνήμες- και επιπλέον είναι θερμαινόμενα! Οι χώροι στο πίσω κάθισμα βρίσκονται στο μέσο όρο της κατηγορίας των αυτοκίνητων με μήκος 4,7 μέτρων, ενώ και χώρος των αποσκευών με 420 λίτρα είναι αποδεκτός τόσο σε μέγεθος όσο και σε σχήμα. Η ποιότητα συναρμογής βρίσκεται σε κορυφαία επίπεδά και τίποτα δεν κάνει κιχ στο εσωτερικό του δημοσιογραφικού αυτοκινήτου -παρά τις δύσκολές στιγμές που υποψιάζομαι ότι έχει περάσει… Θέτοντας τον κινητήρα σε λειτουργία ο γνώριμος ήχος πλημμυρίζει το εσωτερικό του αυτοκινήτου με τον μπάσο ήχο που σου φτιάχνει την διάθεση από την πρώτη στιγμή. Ο δίλιτρος επίπεδος κινητήρας με του δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής μεταβλητού χρονισμού έχει χάσει 10 ίππους εξαιτίας των νέων κανονισμών ρύπων, όμως σε αντάλλαγμα έχει γίνει πιο ροπάτος και γραμμικός. Συγκριτικά πάντως με τον δίλιτρο του παλιότερου Forester θα μου λείψει η ικανότητα του κινητήρα να γυρνά σχεδόν στις 8,000 σαλ -παράγοντας την γνωστή μουσική, αφού στο legacy o κόφτης επεμβαίνει μόλις στις 6,900 σαλ. Πατώντας τον συμπλέκτη για να ξεκινήσω, το βαρύ πετάλι με προβλημάτισε αρχικά, ενώ στην συνέχεια με κούρασε στις αστικές μου μετακινήσεις καθώς η διαδικασία σταμάτα- ξεκίνα ήταν μάλλον επίπονη για γυναίκεια πόδια. Το κιβώτιο ταχυτήτων είναι κλασσικό Subaru και έχει μέτρια προς καλή αίσθηση στο κούμπωμα σχετικά κοντές διαδρομές αλλά παραδοσιακά σκαλώνει στις γρήγορες αλλαγές δευτέρας τρίτης- και τούμπαλιν. Όταν ξεκινήσει το αυτοκίνητο γίνεται αμέσως αντιληπτή η ύπαρξη των τριών διαφορικών που χαρίζουν την γνωστή ασυναγώνιστη αίσθηση ασφάλειας που μόνο αυτή η διάταξη μπορεί. Δεν υπάρχει πολιτισμένος τρόπος με τον οποίο θα μπορέσει κάποιος- ακόμα και σε υγρό οδόστρωμα-να κάνει κάποιο τροχό να χάσει την πρόσφυση του. Αυτός είναι και ο λόγος που στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο οι ιάπωνες μηχανικοί επέλεξαν να μην βάλουν ESP, αφού η πραγματική τετρακίνηση εκτός από τα υψηλά επίπεδα ελκτικής πρόσφυσης που προσφέρει, με την λειτουργία της επαναφέρει και το αυτοκίνητο σε ισορροπία εάν ο οδηγός το παρακάνει σε κάποια στροφή. Πάντως για να πούμε και του στραβού το δίκιο, σε ένα τόσο ακριβό αυτοκίνητο η έλλειψη ηλεκτρονικών βοηθημάτων σε κάθε περίπτωση ξενίζει παρά την ύπαρξη της άψογης τετρακίνησης. Το τιμόνι έχει την γνώστη απόλυτη αίσθηση που θα βρείτε σε όλα τα πραγματικά Subaru και μαζί με τα δυνατά φρένα συνεργάζονται αρμονικά εξασφαλίζοντας απόλυτο έλεγχο του αυτοκινήτου σε όλες τις συνθήκες. Μέσα στην πόλη η ποιότητα κύλισης είναι εντυπωσιακή και σε συνδυασμό με τις κάπως μαλακές αναρτήσεις το legacy καταφέρνει να ισοπεδώνει τις λακκούβες και τις κακοτεχνίες των εργολάβων της συμφοράς. Ο κινητήρας είναι γραμμικός και πρόθυμος και το μόνο που χαλάει την μαγική εικόνα είναι ο πολύ βαρύς συμπλέκτης. Η ορατότητα είναι υποδειγματική προς όλες τις κατευθύνσεις και η εργονομία μαζί με το ποιοτικό εσωτερικό σίγουρα βοηθούν τον οδηγό να χαλαρώσει. Η κατανάλωση 11-11,5 λίτρων μέσα στην πόλη δεν είναι υπερβολική για ένα αυτοκίνητο 1400 κιλών και με μόνιμη τετρακίνηση πράγμα που θα με κάνει για πρώτη φορά(!) να χαρακτηρίσω ένα Subaru οικονομικό για την κατηγορία του. Αυτό δείχνει ότι αν μη τι άλλο έχει γίνει σοβαρή δουλεία στην χαρτογράφηση του κινητήρα που μπορεί να έχει χάσει σε επιδόσεις, αλλά σίγουρα έχει κερδίσει σε πολιτισμένη λειτουργία και οικονομία. Το ίδιο συμβαίνει και στο ταξίδι, όπου η κατανάλωση δύσκολα υπερβαίνει τα 9,5 λίτρα την στιγμή που ο κινητήρας διαθέτει την ροπή που χρειάζεται έτσι ώστε να μην καταφεύγει ο οδηγός στο κιβώτιο. Οι επιδόσεις του αυτοκινήτου με την επιτάχυνση να βρίσκεται κάτω από τα 10΄΄ και την τελική να ξεπερνά τα 210 χλμ/ω εγγυούνται ένα ασφαλές ταξίδι, αλλά σίγουρα δεν βάζουν φωτιά στον δρόμο. Οι αεροδυναμικοί θόρυβοι απουσιάζουν στις υψηλές ταχύτητες, όμως ο θόρυβος από τον κίνητρα και την μετάδοση θα ενοχλήσει τους επιβάτες όταν κινούνται με υψηλές ταχύτητες-και αυτό σίγουρα δεν ταιριάζει στον χαρακτήρα του αυτοκινήτου. Από την άλλη πλευρά το αυτοκίνητο παρά την μαλακή ανάρτηση παραμένει ακλόνητο στους πλευρικούς ανέμους και μπορεί να στρίβει στις παρατεταμένες στροφές με τέρμα γκάζι σφυρίζοντας αδιάφορα! Στις πιο κλειστές διαδρομές περίμενα το μακρύ αυτοκίνητο να μην βολεύεται και όμως για άλλη μια φορά η πραγματικότητα με διέψευσε. Τελικά παρά τις μεγάλες διαστάσεις το αυτοκίνητο δεν είναι εξωπραγματικά βαρύ(1400 κιλά) και έτσι η καλοσχεδιασμένη ανάρτηση με γόνατα εμπρός και διπλά ψαλίδια πίσω χειρίζεται με ακρίβεια τις αντιδράσεις του μεγάλους αμαξώματος. Μάλιστα εάν ξεθαρρέψετε λιγάκι και έχετε την τύχη να βρεθείτε σε βρεγμένους ορεινούς δρόμους, θα διαπιστώσετε ότι εάν βοηθήσετε στην είσοδο λιγάκι με το χειρόφρενο το Legacy δεν έχει πρόβλημα να σας ανταμείψει με επαναλαμβανόμενες και απόλυτα ελεγχόμενες υπερστροφές ισχύος! Βέβαια όταν ο δρόμος στεγνώσει το αυτοκίνητο θα κινηθεί με καθαρές γραμμές ταχύτατα και με απόλυτη ασφάλεια, όμως η έλλειψη δύναμης θα γίνει αισθητή εάν θελήσετε να πάτε λίγο πιο γρήγορα. Το αυτοκίνητο υποστρέφει δύσκολά όταν ξέρετε τι κάνετε, όμως να θυμάστε ότι εάν υποστρέψει στην προσπάθεια σας να οδηγήσετε με το πλάι, θέλει προσοχή γιατί εάν επιμείνετε στο γκάζι το αυτοκίνητο θα πάει ευθεία αφού δεν έχει την απαραίτητη δύναμη που χρειάζεται για να μετατρέψει την υποστροφή σε υπερστροφή. Εάν φυσικά αποφασίσετε να κινηθείτε με καθαρές γραμμές, τότε θα διαπιστώσετε ότι ακόμη και πολύ πιο δυνατά αυτοκίνητα θα μείνουν αρκετά πίσω… γιατί όπως λένε και οι μηχανόβιοι «δεν είναι πόσα άλογα έχεις, αλλά πόσα μπορείς να ξαμολήσεις μέσα στην στροφή». Και έχουν απόλυτο δίκιο! Τελικά το Legacy είναι ένα πραγματικό Subaru με ιδιαίτερο χαρακτήρα που όμως για όσα προσφέρει έχει μια υψηλή τιμή που το κάνει να μην μπορεί να ανταγωνιστεί τον γερμανικό ανταγωνισμό. Οι επιλογές στα €34,000 που κοστίζει το Legacy είναι παρά πολλές και δυστυχώς το ιαπωνικό αυτοκίνητο στερείται «το κάτι παραπάνω» που θα το κάνει να διαφοροποιηθέι. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν πάρα πολλοί συμπολίτες μας οι οποίοι έχουν μπουχτίσει από τις προτάσεις του γερμανικού ανταγωνισμού που έχουν πλημμυρίσει τους δρόμους και οι οποίοι θέλουν να ξεχωρίσουν. Για αυτούς το Legacy είναι μια αξιόλογη πρόταση, με κορυφαία ποιότητα κατασκευής, διασκεδαστικό κράτημα και αξιοπρεπείς επιδόσεις.

Δεν με ευχαρίστησε

• Ο σκληρός συμπλέκτης και το κιβώτιο ταχυτήτων
• Η υψηλή τιμή πώλησης και οι μέτριες επιδόσεις

Θα θυμάμαι

• Την κορυφαία ποιότητα κατασκευής (σίγουρα το πιο καλοφτιαγμένο Subaru)
• Τη ασφαλή και διασκευαστική οδική συμπεριφορά.
  
  Ισμήνη Φαμπιάτου.